ตัวตลกยืนอยู่บนนั้นเขากำลังโอบกอดหญิงสาวที่ยังดูไม่มีสติเอาไว้ข้างกายเธอคือผู้หญิงที่ฉินเฉารัก ซูเฟยและผู้ชายคนนั้นก็ไม่ใช่ใครอื่น เขาคือคนที่เป็นปรปักษ์กับฉินเฉามาเป็นเวลานาน คนคนนั้นคือกุนซือ“ประมุขฉิน ไม่พบกันมานาน สบายดีหรือเปล่า?”เสียงของกุนซือฟังดูแปลกประหลาดมากฉินเฉากำลังจะกระโจนขึ้นไป แต่กุนซือกลับโบกมือแล้วกล่าวว่า“รอเดี๋ยว เจ้าจงขึ้นไปอยู่บนหลังคาฝั่งตรงข้าม แล้วอยู่ให้ห่างจากข้าซะ”“ว่าไงนะ?”ฉินเฉาเบิกตาโพลง“ข้าไม่อยากให้เจ้ามาอยู่ใกล้ ๆ ข้า มันอันตรายเกินไป หากเจ้าอยากจะมาแลกตัวผู้หญิงของเจ้ากลับไป เจ้าก็ควรที่จะเชื่อฟังข้า ไปอยู่บนหลังคาฝั่งตรงข้าม และรักษาระยะห่างจากข้าซะ จากนั้นพวกเราก็จะมายื่นหมูยื่นแมวกันอย่างยุติธรรม เจ้าคิดว่ายังไง?”กุนซือเอ่ยออกมาอย่างช้า ๆแต่ฉินเฉาหงุดหงิดเป็นอย่างมากหมอนี่มันเจ้าเล่ห์จริง ๆ!“อืม ถ้าอย่างนั้นฉันจะทำตามที่แกขอ”เพื่อที่จะแลกตัวซูเฟยกลับมาได้อย่างปลอดภัย ไม่ว่าเงื่อนไขของอีกฝ่ายจะเป็นยังไง ฉินเฉาก็จะต้องทำตามเขาย่อตัวลง ก่อนที่จะกระโดดขึ้นไปอยู่บนหลังคาฝั่งตรงข้ามระหว่างพวกเขาได้มีถนนที่มีความกว้างขนาด 3 เมตรขวางกั้นอยู่หากจะบอกว่าไกล มันก็ไม่ได้ไกล แต่หากจะบอกว่าใกล้ มันก็ไม่ได้ใกล้“ฉันขึ้นมาแล้ว ทีนี้แกก็ควรที่จะคืนคนของฉันมาได้แล้ว”ฉินเฉาเอ่ยอย่างเย็นชา“อย่าได้รีบร้อนนักเลย อย่างน้อยข้าก็จะต้องตรวจสอบของเสียก่อน”กุนซือฉีกยิ้มกว้
