่เห็นจะเป็นห่วงแบบนี้บ้างล่ะ?”“ถุย! เจ้าเป็นผู้ที่ได้ครอบครองพลังเทพ แถมยังเป็นเนื้อเซียน หลัวหรูเมิ่งจะไปทำอะไรเจ้าได้ยังไง!”“ลำเอียงนี่หว่า!”ฉินเฉาพูดได้เพียงแค่คำนี้เท่านั้น“เจ้าชนะแล้ว”ในขณะนั้นเอง หลัวหรูเมิ่งก็ถอนหายใจออกมาเบา ๆ“ไม่น่าแปลกใจเลยที่เจ้าได้เป็นผู้สืบทอดของพี่ชาย ไม่ธรรมดาจริง ๆ”เธอผลักกระบี่ของฉินเฉาออกไป ก่อนที่จะลุกขึ้นมานั่งและยื่นมือออกมา ทันใดนั้นเจดีย์ขนาดเล็กที่เปล่งแสงสีฟ้าก็พลันปรากฏอยู่บนฝ่ามือ“นี่คือมหาเจดีย์แก้ว เจ้ารับมันไปสิ”หลังจากที่หลัวหรูเมิ่งกล่าวออกมา เจดีย์มหาแก้วก็ลอยไปอยู่ตรงหน้าของฉินเฉาอย่างช้า ๆ“ของสิ่งนี้ได้ปลดปล่อยข้าให้ออกมาจากการกักกันในถ˺าเพลิงสวรรค์ เพราะฉะนั้นเจ้าจงดูแลมันให้ดี”หลัวหรูเมิ่งกล่าวว่า “ในร่างกายของเจ้ายังขาดเพลิงอยู่อีกหนึ่งชนิด ถึงเวลาแล้วที่เจ้าควรจะไปที่นั่นและดูดซับเพลิงวิบัติเก้าสวรรค์มาเสียที”“ใช่แล้ว!”หลัวเต๋อก็ตะโกนออกมาเช่นกัน “ข้าลืมไปเลยว่าเจ้ากลายเป็นเนื้อเซียนแล้ว รีบไปดูดซับเพลิงวิบัติเก้าสวรรค์มาซะ หลังจากที่ดูดซับมันมาแล้ว ต่อไปเจ้าก็จะสามารถต่อสู้กับเฮยฉีหลินได้สูสียิ่งขึ้น”“อืม ฉันจะไปเดี๋ยวนี้แหละ และพอถึงเวลานั้น ฉันก็จะใช้เพลิงนี้ฆ่าไอ้กุนซือน่ารังเกียจคนนั้นซะ”
