“ได้สิ ฉันจะไม่มอบมันให้เธอได้ยังไง?”ฉินเฉาหันกลับไปกล่าวด้วยรอยยิ้ม “มานี่สิ เธอมาเอามันไปได้ทุกเมื่อเลย ถึงยังไงหน้าตาของเธอก็ไม่ขี้เหร่อะไร ฉันจะมอบมันให้เธอเดี๋ยวนี้แหละ”“คุณลุง!”หานปิงมุ่ยปากด้วยความโกรธ “คุณลุงพูดจาเหมือนไม่เต็มใจแบบนั้นได้ยังไง? ฉันเองก็นับว่าเป็นหนึ่งในสาวงามระดับต้น ๆ เหมือนกันนะถึงจะเทียบกับโรซี่ไม่ได้ แต่ฉันก็ไม่ได้แย่สักหน่อย!”“ใช่แล้ว ใช่แล้ว งั้นก็เข้ามาสิ”เมื่อกล่าวเช่นนั้นจบ ฉินเฉาก็หันกลับไปนอนลงบนเตียง พร้อมทั้งอ้าแขนทั้งสองข้างและพูดกับหานปิงว่า “ฉันนอนลงแล้ว เธอมาทำตามใจชอบได้เลย”“คุณลุง! หยะ อย่าทำแบบนี้นะ มันไม่เหมาะสมเอาซะเลย!”หานปิงกำลังตะลึงงัน“อะไรกัน?”ฉินเฉากล่าวว่า “ไม่ใช่ว่าเธอเป็นคนอยากได้พลังเทพเองหรอกเหรอ? สิ่งที่ฉันจะให้เธอไปมันคือการเสียสละ เธอเข้าใจมั้ย? เธอจะได้ทั้งความรู้สึกดี ได้ทั้งพลังเทพไปจากฉัน นี่คือการยิงปืนครั้งเดียวได้นกสองตัวชัด ๆ ส่วนฉันสิที่จะต้องเป็นฝ่ายเสียทั้งขึ้นทั้งล่อง นอกจากฉันจะต้องเสียตัวให้กับเธอแล้ว ฉันยังต้องสูญเสียแม้กระทั่งพลังอันล˺าค่าอย่างพลังเทพไปด้วย ฉันอยากจะร้องไห้จริง ๆ เธอยังจะมาบอกว่าฉันทำตัวไม่เหมาะสมอีก โอ้ พระเจ้า เธอยังมีจิตสำนึกอยู่หรือเปล่า?”คำพูดของฉินเฉาทำให้หานปิงโมโหจนอยากจะพุ่งเข้าไปจัดการกับเขาเมื่อก่อนเธอคิดว่าคุณลุงคนนี้เป็นคนที่น่ารังแก แต่ไม่คิดเลยว่าเหตุการณ์จะพลิกผันได้ขนาดนี้
