ัย เพื่อนของฉันเป็นคนหุนหันพลันแล่นไปหน่อยอย่าได้ถือสาเลย”เธอกล่าวกับบอดี้การ์ดทั้งสองคน“หุนหันพลันแล่น? ฉันคิดว่าพวกแกกำลังเข้ามาก่อกวนมากกว่าที่นี่ไม่ใช่สถานที่ที่พวกแกจะมาทำตัวหยาบคายได้ มาสู้กันก่อน แล้วค่อยมาพูดกันทีหลัง!”เมื่อกล่าวจบ บอดี้การ์ดทั้งสองคนก็ทำท่าจะเริ่มลงมือ“นี่ไม่ใช่เรื่องที่ฉันจะอดทนได้แล้ว”ฉินเฉายักไหล่ให้เฉิงอิง “พวกนั้นกำลังจะลงมือก่อนชัด ๆ”“นายอย่าใจร้อนสิ!”เฉิงอิงรีบส่งสายตาให้ฉินเฉา ก่อนที่เธอจะยกมือทั้งสองข้างขึ้นและนั่งยอง ๆ ลงไปกับพื้น “พวกเราไม่ได้จะทำอะไรทั้งนั้น ทุกคนใจเย็น ๆ กันก่อนเถอะ”“เฉิงอิง ยืนขึ้น!”ฉินเฉาเอ่ยออกมาอย่างเย็นชา“ฉินเฉา นายใจเย็น ๆ ก่อน…..”“ฉันใจเย็นมากแล้ว แต่ฉันจะไม่มีทางหมอบลงกับพื้นต่อหน้าพวกมันเป็นอันขาด”ฉินเฉาจ้องมองบอดี้การ์ดทั้งสองคน แล้วกล่าวว่า “ถึงแม้ว่าที่นี่จะเป็นจงหนานไห่ แต่ฉันก็จะไม่ลดศักดิ์ศรีของความเป็นคนลงไปเด็ดขาดและตอนนี้ คนคนนั้นก็เป็นฝ่ายอยากพบกับพวกเรา ไม่ใช่พวกเราที่เป็นฝ่ายอยากไปพบกับเขาจนจะตายให้ได้ แต่นี่คือท่าทางของคนที่กำลังต้อนรับแขกงั้นเหรอ?”“พูดจาให้มันดี ๆ หน่อย!”บอดี้การ์ดที่อยู่ด้านขวาตั้งท่าเตรียมพร้อมที่จะต่อสู้ “ที่นี่ไม่ใช่สถานที่ที่แกจะมาทำตัวหยาบคายได้!”“ฉันทำตัวหยาบคาย? ฉันกำลังทำตัวหยาบคายตรงไหน?”ฉินเฉายังคงยืนนิ่ง แล้วเอ่ยถามโดยที่ไม่รู้จักคำว่าถอยหลัง “ฉันก็แค่พูดไปตามเนื้อผ้าเท่านั้น
