กเข้าไปในแววตาของฉินเฉา“แต่มันก็ไม่มีอะไรหรอก คุณเป็นเจ้าหน้าที่พิเศษจากสาขาที่เจ็ดซึ่งจะต้องขึ้นตรงกับพวกเขาอยู่แล้ว หากจะเจอกันสักหนก็คงจะไม่เป็นอะไร ยิ่งไปกว่านั้นภารกิจนี้ก็เป็นเรื่องเร่งด่วนมาก พวกเราจะปล่อยให้ล่าช้าไม่ได้ ถ้าหากถ่วงเวลาเอาไว้ ผมกลัวว่านักวิจัยจะตกอยู่ในอันตรายเอาได้”“ถ้าอย่างนั้นต้องฝากให้ผู้อำนวยการหลี่จัดการแล้ว พวกเราจะต้องไปพบพวกเขาที่ไหนล่ะ?”“จงหนานไห่ คุณไปกับเฉิงอิงก็แล้วกัน”ผู้อำนวยการหลี่กล่าว “เธอจะพาคุณไปพบกับคนคนนั้น แต่ระหว่างนั้นอย่าได้พูดหรือทำอะไรลงไปล่ะ จะได้ไม่เกิดความเข้าใจผิดต่อกัน ผมรู้ว่าคุณเป็นคนหุนหันพลันแล่น แต่สิ่งที่ผมพูดไปก็คือคำแนะนำที่ตาแก่คนนี้มีให้กับคุณ”“อืม ฉันจะพยายามถ่อมตัวให้ได้มากที่สุด”ฉินเฉาพยักหน้า แล้วขยี้ก้นบุหรี่ของตัวเอง “เฉิงอิง ไปหาผ้าพันคอสีแดงมาให้ฉันทีสิ”“ไปตายซะ ไม่รู้จักเอาจริงเอาจังซะเลย!”เฉิงอิงกลอกตาใส่ฉินเฉา ก่อนที่จะดึงเขาขึ้นมา “ตามฉันมา”“เอ่อ ได้ ๆ …..”ฉินเฉาจำเป็นต้องลุกขึ้นยืน แล้วกล่าวลาผู้อำนวยการหลี่“ผู้อำนวยการหลี่ ฉันไปก่อนนะ เอาไว้คราวหน้าจะมาชวนผู้อำนวยการหลี่มาดื่มชา…เฮ้ ช้า ๆ หน่อยสิ!”ยังพูดไม่ทันจบ เฉิงอิงก็ลากตัวเขาไปเสียแล้วผู้อำนวยการหลี่ผู้ถูกทิ้งเอาไว้ กำลังนั่งมึนงงอยู่เพียงลำพังสถานการณ์ดูไม่ถูกต้องเท่าไหร่นักลูกน้องที่เขาภาคภูมิใจ สนิทสนมกับผู้ชายขนาดนี้ตั้งแต่เมื่อไหร่กัน?แม้แต่โจ
