่ยทักทายหลี่นาอย่างมีความสุขทันที “ก่อนหน้านี้ชางลั่วบอกว่าเธอไม่อยู่ ฉันก็ยังคิดถึงเธออยู่เลย”“จริงเหรอ?”เมื่อได้ยินว่าฉินเฉาบอกคิดถึงเธอ หลี่นาก็พลันหน้าแดงขึ้นมาเล็กน้อยพี่ฉินเฉาเป็นคนใจกล้าแบบนี้มาตลอด“ทำไมล่ะ เธอจะไม่พูดบ้างเหรอ?”ฉินเฉาเอ่ยแซวหลี่นาพร้อมรอยยิ้ม “ว่ายังไง เธอไม่คิดถึงฉันเลยหรือไง?”“ฉะ ฉัน…..”ที่นี่มีคนอยู่เยอะแยะ แม้แต่ชางลั่ว ซึ่งเป็นเพื่อนสนิทของเธอก็อยู่ที่นี่ด้วย จะให้หลี่นาพูดคำว่าคิดถึงออกมาโดยที่ไม่รู้สึกอายได้ยังไง?เมื่อเธออยู่ต่อหน้าฉินเฉา เธอก็ยังเป็นน้องสาวข้างบ้านที่มีนิสัยขี้อายอยู่เสมอและฉินเฉาเองก็ชื่นชอบนิสัยนี้ของเธอเช่นกันวันนี้สาวน้อยคนนี้สวมเสื้อแจ็คเก็ตสีขาวและถุงเท้าผ้าฝ้ายสีดำเข้าคู่กับรองเท้าบูตหนังคู่เล็กรองเท้าแบบนี้เป็นที่นิยมในหมู่สาว ๆ เป็นอย่างมาก“ว่ายังไง เธอไม่คิดถึงฉันจริง ๆ เหรอ?”ฉินเฉาเอ่ยถามอีกครั้ง“ไม่…..”“ไม่คิดถึง?”“ไม่ใช่… ฉันกำลังหมายถึง… คิดถึง…..”หลี่นาก้มหน้าลง และดึงชายเสื้อของตัวเองเล่นชางลั่วที่อยู่ข้าง ๆ นั้นแอบคิดในใจยัยนี่ พออยู่ต่อหน้าพี่ฉินเฉาก็ทำเป็นเขินอาย แต่พออยู่กับเธอกลับกลายเป็นแม่เสือสาวไปซะได้อะแฮ่ม หลังจากที่ผู้หญิงมีแฟน ก็จะเริ่มทำตัวแตกต่างไปจากเดิมจริง ๆ ด้วยจู่ ๆ เธอก็นึกอยากมีใครสักคนขึ้นมา…..ไม่รู้ว่าเป็นเพราะอะไร ชางลั่วถึงได้มีความคิดแบบนี้ขึ้นมาอย่างกะทันหันเธอรู้สึกประหลาดใจมากมันไม่ถูกต้อง
