ประมงเมื่อคราวก่อน เธอเกือบจะพลาดท่าให้กับเหล่าทหารจากเกาะลิงเสียแล้ว เธอจะไม่มีวันลืมเรื่องนี้ไปตลอดชีวิตหลังจากนั้นหญิงสาวคนหนึ่งก็ปรากฏตัวเข้ามา เธอสามารถฆ่าทหารเหล่านั้นได้ด้วยพละกำลังของตัวเองได้อย่างง่ายดายสิ่งที่เธอต้องการก็คือพลัง…..“ว่ายังไง เธอต้องการมันหรือเปล่า? ถ้าหากพลาดโอกาสนี้ไป เธอจะไม่มีวันได้มันมาอีกแล้วนะ”ฉินเฉาคิดว่าเธอเกือบจะติดกับแล้ว จึงสุมไฟขึ้นอีกครั้ง“เธอก็รู้ว่าเรื่องแบบนี้จะต้องคำนึงถึงเวลาที่เหมาะสมด้วย เวลาในตอนนี้ก็นับว่ามีความเหมาะสมดีแล้ว ถ้าหากช้าไปมากกว่านี้ มันจะไม่ได้ผลดีแบบนี้อีก และถึงแม้ว่าเธอจะต้องการพลังในเวลานั้น พลังที่เธอจะได้ไปก็จะลดลงจากในตอนนี้หลายสิบเท่า”“เอ๋!”เมื่อเฉิงอิงได้ยินแบบนั้น เธอก็เกิดความวิตกกังวลขึ้นมาในทันที“อืม ดูเหมือนว่าเธอจะไม่ต้องการมันจริง ๆ ถ้าอย่างนั้นก็ช่างมันเถอะ พวกเรามาทำต่อกันได้แล้ว”ฉินเฉากล่าว ก่อนที่จะทำท่าส่งหอกของตัวเองเข้าไปอีกครั้งแต่ในขณะนั้นเอง เฉิงอิงก็หันหลังกลับมาคว้าฉินเฉาน้อยเอาไว้ด้วยมือทั้งสองข้างที่สั่นระริก“ไม่ ฉะ ฉันต้องการมัน…..”ใบหน้าของเฉิงอิงเห่อร้อนไปหมดพลังเป็นสิ่งที่เธอต้องการไขว่คว้ามันมายิ่งไปกว่านั้น เธอเองก็ชอบฉินเฉา….. ถึงแม้ว่าการทำแบบนี้จะเป็นเรื่องที่น่าอาย แต่ก็ไม่ถึงกับจะยอมรับมันไม่ได้…..เธออ้าริมฝีปากเล็ก ๆ สีเชอร์รี่ของเธอขึ้นมา แล้วนำฉินเฉาน้อยเข้าไปด้านในอย่างช้า ๆฉิ
