ป้องศักดิ์ศรีของความเป็นทหารเอาไว้ให้ได้!“นาย นายหยุดเดี๋ยวนี้นะ!”เมื่อคิดได้เช่นนั้น เฉิงอิงก็ตะโกนออกมาอย่างกะทันหัน“ทำไมล่ะ? เธอไม่ให้ฉันนวดเท้าให้เธอแล้วงั้นเหรอ?”ฉินเฉามองเฉิงอิงด้วยความประหลาดใจ “ถ้าหากไม่ถอดรองเท้ากับถุงเท้าออก แล้วจะนวดได้ยังไงล่ะ?”“มะ ไม่ต้องนวดแล้ว!”เฉิงอิงหน้าแดงก˹า เธอรู้สึกร้อนรุ่มไปทั่วร่างกายทันทีถึงแม้ว่าเธอจะสนิทสนมกับฉินเฉามากขึ้น อย่างเช่นตอนที่อาบน˺าหรือตอนที่ต่อสู้ร่วมกับเขา…..แต่ถึงอย่างไรก็ยังเป็นทหารที่มีความภาคภูมิใจ อีกทั้งยังมีความรู้สึกละอายใจอย่างหญิงสาว เธอจึงยอมรับการกระทำเหล่านี้ไม่ได้“ไม่ต้องแล้วงั้นเหรอ? เมื่อกี้นี้เธอบอกให้ฉันนวด แต่มาตอนนี้ก็บอกว่าไม่ต้องนวด ตกลงเธอจะเอายังไงกันแน่?”ฉินเฉาจ้องมองเธอแล้วเอ่ยถามออกมา“มะ เมื่อกี้นี้ฉันแค่ล้อเล่นเท่านั้น…..”เฉิงอิงกล่าวไม่เต็มเสียง“ล้อเล่นเนี่ยนะ? เธอกำลังล้อเล่นกับคนอย่างฉินเฉางั้นเหรอ?”ฉินเฉาไม่พอใจขึ้นมาทันที“มะ ไม่ใช่แบบนั้น…..”เฉิงอิงคิดว่าฉินเฉากำลังโกรธอยู่จริง ๆ จึงรีบกล่าวออกมาว่า “ฉันแค่ล้อเล่นเท่านั้น….. นายอย่าจริงจังนักเลย…..”“ไม่ได้ เราจะต้องมาพูดเรื่องนี้กันให้ชัดเจน”ฉินเฉาทำสีหน้าเคร่งขรึม ก่อนที่จะกล่าวว่า “ฉินเฉาคนนี้เป็นคนที่ไม่มีศักดิ์ศรีหรือไง?”“เป็นแบบนั้นที่ไหน… ต้องมีแน่นอนอยู่แล้ว…..”เฉิงอิงกลัวว่าฉินเฉาจะโมโหและพาลไม่ยอมทำงานกับเธอ หากเป็นแบบนั้นคงจะไม่ดีแน่
