เฉาอดไม่ได้ที่จะรู้สึกเช่นนั้น“อ๊ะ….. อืม…..”เฉิงอิงยังคงไม่รู้ตัวว่าเสียงของเธอนั้นน่าดึงดูดขนาดไหน เธอเพียงแค่สะท้อนอารมณ์ออกมาอย่างเป็นธรรมชาติเท่านั้นวิธีการรักษาของฉินเฉา มันทำให้เธอรู้สึกดีมากจริง ๆ ……พลังที่ไหลเวียนไปทั่วร่างกาย ทำให้ทุกส่วนที่ได้รับบาดเจ็บเกิดความรู้สึกชาขึ้นมา“อืม ร้อนจังเลย…..”พลังลมปราณที่ไหลเวียนมากจนเกินไป อีกทั้งเธอยังใส่เสื้อผ้าหลายตัวเช่นนี้ ในไม่ช้าเฉิงอิงก็รู้สึกร้อนขึ้นมาเธอเริ่มถอดเสื้อโค้ตของตัวเองออก แต่เสื้อเชิ้ตด้านในก็เปียกโชกอยู่เช่นกัน“นาย นายห้ามมองนะ… ฉันจะถอดเสื้อ…..”ความรู้สึกเหนอะหนะและร้อนเช่นนี้… มันช่างทำให้รู้สึกไม่สบายตัวจริง ๆเฉิงอิงกล่าวกับฉินเฉาเช่นนั้น ดวงตาคมของเธอฉายชัดถึงความรู้สึกอับอาย“อืม ฉันจะไม่มองหรอก”ฉินเฉาแสร้งทำเป็นก้มหน้า แต่ความจริงแล้วยังคงเหลือบตามองเรือนร่างของเธออยู่เฉิงอิงรู้สึกลังเล แต่เธอก็ตัดสินใจถอดเสื้อเชิ้ตของตัวเองออกไล่จากด้านล่างขึ้นไปด้านบนทีละน้อยสิ่งแรกที่ฉินเฉาเห็นก็คือหน้าท้องแบนราบของเฉิงอิง ซึ่งพอมีกล้ามเนื้อให้เห็นอยู่รำไรอืม ผู้หญิงที่ออกกำลังกายเป็นประจำมันช่างดูแตกต่างออกไปจริงๆ ด้วยและแล้วเขาก็เลื่อนสายตาขึ้นไปอีกครั้งโอ้ ทำไมกระดุมถึงได้เยอะแยะขนาดนี้ เขาอยากจะลุกขึ้นไปช่วยจริง ๆ ……
