ี่ชั่วโมงฝ่ายซูเฟยนั้นเดินอยู่บนรองเท้าส้นสูง และเดินซื้อของไปเรื่อย ๆอย่างไม่รู้จักเหน็ดเหนื่อยผู้หญิงช่างเป็นสิ่งมีชีวิตที่แปลกประหลาดและน่ากลัวมากถึงแม้ว่าฉินเฉาจะไม่รู้สึกเหนื่อยกาย แต่ว่าตอนนี้เขากำลังเหนื่อยใจโดยเฉพาะเมื่อซูเฟยเดินช้อปปิ้งโดยที่ไม่ได้ซื้อของให้ตัวเอง แต่กลับซื้อเสื้อผ้าให้ฉินเฉาแทนเช่นนี้“จะเป็นอะไรไป? ตอนนี้นายเป็นแฟนของฉันแล้ว ฉันก็จะต้องทำให้นายดูดีที่สุดสิ”ซูเฟยเดินเข้าไปในร้านขายเสื้อผ้าแฟชั่นสำหรับผู้ชาย ก่อนที่จะเลือกเสื้อเชิ้ตให้กับฉินเฉา “ไม่อย่างนั้นนายจะใส่แต่เสื้อผ้ามอมแมมแบบนั้นเหรอ? มันจะทำให้ฉันรู้สึกขายหน้าเอาน่ะสิ”“บอสซู ฉันเป็นคนหน้าตาดีอยู่แล้ว ถึงจะใส่เสื้อผ้าราคาถูกขนาดไหน มันก็กลายเป็นเสื้อผ้าจากแบรนด์อิตาลีได้อยู่ดีนั่นแหละ”ฉินเฉาเรียกร้องความยุติธรรมให้ตัวเอง ก่อนที่จะดึงเสื้อโค้ตกันลมของตัวเอง แล้วกล่าวออกมา “เธอดูสิ มันทำให้เธอต้องขายหน้าที่ไหนกันล่ะ?”“ก็เสื้อโค้ตของนาย มันทำให้นายดูแย่น่ะสิ”ซูเฟยมองฉินเฉา แล้วกล่าวว่า “ฉันก็เลยอยากเปลี่ยนมันให้นายยังไงล่ะ”“นี่…..”เสื้อโค้ตของฉินเฉาตัวนี้ เป็นของขวัญที่ซูเฟยเคยให้เขาเมื่อนานมาแล้วเขาได้ทำให้มันกลายเป็นอาร์ติแฟค มันจึงใส่สบายและเขาก็คุ้นชินกับมันไปแล้ว“ฉันเป็นแค่เจ้าหน้าที่รักษาความปลอดภัย… ไม่จำเป็นต้องใส่อะไรดี ๆ หรอก”ฉินเฉายิ้มออกมาพนักงานสาวที่อยู่ใกล้ ๆ ส่งสายตาดูถูกมาทันทีนี่คงจ
