ดมือ กระบี่พุทธปทุมพิสุทธิ์จำนวนมากมายก็ปรากฏขึ้นรอบกายของไท่ซ่างเหล่าจวินในทันทีกระบี่ปทุมพิสุทธิ์เหล่านี้ราวกับเป็นตะปู ที่ทิ่มแทงเข้าไปในร่างกายของไท่ซ่างเหล่าจวินผู้นี้เลือดไหลนองไปทั่วร่างกายของเขาทันที“ฉินเฉา ฉินเฉา เจ้ากล้าฆ่าข้างั้นหรือ! สวรรค์จะไม่ยอมปล่อยเจ้าไปแน่!”“แล้วสวรรค์คิดที่จะปล่อยฉันไปตอนไหนกันล่ะ?”ฉินเฉาหัวเราะออกมา “น่าขำจริง ๆ แกเป็นถึงเซียนศักดิ์สิทธิ์ แต่ดันชอบพูดจาไร้สาระออกมาซะได้”“บังอาจ! ข้ากับเจ้าไม่อาจที่จะอยู่ร่วมกันได้อีกแล้ว!”“ไร้สาราชะมัด แกกำลังจะตายอยู่แล้ว จะไม่อาจมาอยู่ร่วมกับฉันได้ยังไงเล่า?”ฉินเฉากล่าว ก่อนที่จะหยิบเคียวสีดำออกมา และเตรียมพร้อมที่จะใช้พลังของราชันย์ภูตมาจบชีวิตของไท่ซ่างเหล่าจวินผู้นี้“จงพินาศไปซะ นี่คือจุดจบที่มาล่วงเกินฉันยังไงล่ะ!”ฉินเฉากล่าวออกมาและตวัดเคียวในมือทันทีฉัวะ!ร่างของไท่ซ่างเหล่าจวินถูกแบ่งเป็นสองท่อนในชั่วพริบตาเดียวแต่ในขณะนั้นเอง จู่ ๆ ร่างของเขากลับหายไปอย่างกะทันหัน มีเพียงแต่ขวดน˺าเต้าม่วงทองที่ถูกผ่าออกเป็นสองส่วนเท่านั้น ที่หล่นลงไปบนพื้นและมีควันสีดำโชยออกมาไม่หยุด“น˺าเต้าแทนตัว!”หลัวเต๋ออุทานออกมาทันที “แย่แล้ว ตาแก่นี่มันหนีไปแล้ว น˺าเต้าแทนตัวเป็นของวิเศษในตำนานอีกหนึ่งอย่างของมัน ที่สามารถช่วยชีวิตมันเอาไว้ได้ครั้งหนึ่ง”“บัดซบ ไอ้หมอนั่นมันหนีไปไหน?”ฉินเฉาปลดปล่อยสามพันภูตผีหลัวซาออกมา และกำลังจะอ
