่อหลอมมานานนับหมื่นปี แต่มันกลับถูกทำลายไปเช่นนี้ มารดามันเถอะ!“นี่คือกระบี่ปทุมพิสุทธิ์ที่มีอิทธิฤทธิ์ของพลังเทพยังไงล่ะ อย่าว่าแต่ธงห้าธาตุเลย จะฟันแกให้ตาย มันก็ไม่ใช่ปัญหาเหมือนกัน”ฉินเฉากล่าว ก่อนที่จะพุ่งทะยานเข้าหาวิญญาณตนต่อไป“แย่แล้ว! ธงห้าธาตุ จงกลับมาเดี๋ยวนี้!”ไท่ซ่างเหล่าจวินรู้แล้วว่าสถานการณ์นั้นไม่สู้ดี เขาจึงรีบเรียกธงห้าธาตุของตัวเองกลับมาทันทีชายร่างใหญ่ทั้งสี่คนที่เหลืออยู่จึงรีบบินไปหาไท่ซ่างเหล่าจวิน“จะหนีไปไหน!”แต่ทว่าฉินเฉากลับเร็วกว่าหนึ่งก้าว เขาคว้าข้อเท้าของวิญญาณธาตุทองเอาไว้“ปล่อยเดี๋ยวนี้!”ไท่ซ่างเหล่าจวินตื่นตระหนกขึ้นมา หากมันถูกทำลายไปอีกหนละก็ เขาจะไม่หัวใจวายตายหรอกเหรอ?เขาจึงรีบท่องมนต์ จากนั้นวิญญาณธาตุทองก็พุ่งทะยานขึ้นสู่ท้องฟ้า และใช้กระบองทองสัมฤทธิ์ทุบศีรษะของฉินเฉา“เหอะ!”ฉินเฉาหัวเราะเยาะ และกล่าวออกมาอีกครั้ง “จงสลาย!”ตูม!วิญญาณธาตุทองบนธงห้าธาตุได้สลายหายไปในอากาศทันทีขาทั้งสองข้างของไท่ซ่างเหล่าจวินพลันสั่นสะท้าน พร้อมทั้งจ้องมองตาค้างฝ่ายฉินเฉาที่ถือธงสีทองขนาดเล็กเอาไว้ในมือ ได้เก็บมันเข้าไปในแหวนมิติ“เป็นสมบัติที่ดี ฉันจะรับเอาไว้ก็แล้วกัน”“ฉินเฉา เจ้ากล้าทำลายอาร์ติแฟคของข้างั้นหรือ! ข้าจะฆ่าเจ้าให้ตาย!”ไท่ซ่างเหล่าจวินได้บ้าคลั่งไปอย่างสมบูรณ์แล้วเขาสะบัดมือ เพื่อบอกให้ชายที่อยู่บนฟ้าทั้งสามคนหยุดชะงักจากนั้นทั้งสามคนก็ได้กลายเป็น
