เธอกระตุก แล้วเอ่ยออกมา“หึ ๆ เจ้าสำนักตงฟางอย่าได้โกรธเคืองไปเลย ฉันก็แค่ล้อเล่นเท่านั้น ที่จริงแล้วเจ้าสำนักตงฟางเป็นวีรชนคนหนึ่ง การที่ยอดเขาหมอกอยู่ในมือของเจ้าสำนักตงฟาง มันก็เหมาะสมที่สุดแล้ว”“ฮะ ๆ ….. ฮะ ๆ …..”ตงฟางอิ๋งยิ่งฟังก็ยิ่งรู้สึกรำคาญใจคำพูดที่มีความหมายชัดเจนเมื่อครู่นี้เป็นเพียงแค่เรื่องล้อเล่นงั้นเหรอ?ฉินเฉา ไอ้คนบัดซบ ข้าจะทำให้เจ้าได้รู้สำนึกเอง!“มาเถอะ มาลองชิมสุรารสเลิศที่เจ้าสำนักตงฟางเป็นคนรินให้ดีกว่า”ฉินเฉายิ้มออกมา ในขณะที่รับแก้วมาแล้วดื่มลงไปทันทีดื่มเข้าไปเพียงหนึ่งแก้วก็ราวกับท้องของเขานั้นลุกเป็นไฟยอดเยี่ยมจริง ๆ สมแล้วที่เป็นสุราเซียนและแก้วสุราที่ทำขึ้นมาจากหยกเปลวเพลิงตอนนี้เขารู้สึกได้ว่าเลือดในกายนั้นกำลังปั่นป่วน“ข้าขอคารวะให้ประมุขฉินอีกสักแก้ว ท่านเองก็เป็นวีรชนในใจของข้าเช่นเดียวกัน”คำพูดของตงฟางอิ๋งนั้นเป็นเรื่องจริงถึงแม้ว่าอีกฝ่ายจะเป็นศัตรูที่น่ารำคาญมากก็ตามแต่เขาก็เป็นวีรชนผู้ยิ่งใหญ่คนหนึ่งจริง ๆเรื่องนี้ทำให้ตงฟางอิ๋งรู้สึกขมขื่นขึ้นมาทั้งที่เธอพยายามไต่เต้าขึ้นมา แต่สิ่งที่เธอได้รับกลับน้อยกว่าคนคนนี้ถึงหนึ่งในหมื่นมันยุติธรรมแล้วงั้นเหรอ?“ขอบใจมาก ดูเหมือนว่าวันนี้ฉันคงจะได้เต็มอิ่มอยู่ที่นี่แน่ ๆ”ฉินเฉาถือแก้วสุราเอาไว้ ก่อนที่จะเอื้อมมืออีกข้างไปหยิบขวดหยกที่อยู่ข้าง ๆ มารินใส่ลงในแก้วของตัวเอง“มาเถอะ วันนี้ฉันจะเสี่ยงชีวิตกับวีร