นที่สูญเสียไป ในเมื่อเจ้ามอบพลังเทพให้ข้าไม่ได้ ข้าก็จำเป็นที่จะต้องกินมัน”“รู้แล้ว ๆ”ฉินเฉาพึมพำออกมาอย่างร้อนใจ ผีชราตนนี้ นับวันยิ่งพูดมากขึ้นเรื่อย ๆ“เจ้าหนุ่มฉิน ประมุขฉิน ท่านอย่าลืมล่ะ…..”“อืม… ตอนนี้ฉันจะต้องทำสมาธิเพื่อช่วยเฉินชิงฟื้นคืนพลังให้กลับมาก่อน เดี๋ยวพวกเราค่อยมาคุยกันอีกที”ฉินเฉากล่าวออกมา จากนั้นจึงปลดปล่อยพลังอันยิ่งใหญ่ของเม็ดยาเก้าสิบเก้าฟ้าดินทั้งสามเม็ด และส่งมันเข้าสู่ร่างกายของเฉินหยู“อ๊า!”ความเสียวซ่านได้ถาโถมเข้าสู่ร่างกายของเฉินหยูทันทีเธอต้านทานมันไม่ได้อีกต่อไป จึงได้กรีดร้องออกมารู้สึกดีจริง ๆ ……ทำไมมันถึงได้รู้สึกดีขนาดนี้…..ท่านป้าของเธอกับฉินเฉาก็เคยทำเรื่องที่น่าละอายเช่นนี้ด้วยกันงั้นเหรอ…..เมื่อก่อนเธอมักจะคิดว่าเรื่องนี้เป็นเรื่องที่ชั่วร้าย…..แต่ตอนนี้เธอรู้แล้ว… ที่แท้มันก็เป็นสิ่งที่สวยงามเช่นนี้…..“จงกลับคืนมาซะ!”ฉินเฉาไม่มีเวลามาเพลิดเพลิน เขากำลังตั้งใจถ่ายทอดพลังเข้าไปในร่างของเฉินหยูจนกระทั่งพลังเทพได้ระเบิดออกมาในที่สุดตูม!ร่างกายของเฉินหยูถูกแสงสีทองห่อหุ้มเอาไว้ และลอยละลิ่วออกไปทันทีเธอพุ่งเข้าชนกำแพงที่อยู่ด้านหลังเข้าอย่างจังเฉินหยูรีบควบคุมร่างกายเอาไว้ เพื่อไม่ให้กำแพงพังทลายลงมาในขณะเดียวกัน เธอก็พบว่าเขตระดับของเธอนั้นเปรียบเสมือนกับเครื่องบินที่พุ่งทะยานขึ้นไปอยู่หลายครั้งและในที่สุด มันก็ไต่ระดับจนเข้าสู่ขั้นประกายแสงสวรร