่ในขั้นประกายแสงแต่กระบี่ของเธอกลับมีพลังอยู่ในขั้นความสามารถเทวะเท่านั้น ซึ่งมันไม่ได้แตกต่างไปจากการกระตุ้นให้เขารู้สึกคันเลยสักนิด“ขะ ข้า…ข้าลงกระบี่ด้วยพลังทั้งหมดแล้วนะ”เฉินหยูพูดความจริงออกไปแต่ฉินเฉาไม่ฟังอะไรอีกแล้ว เฉินชิงยังคงมีเขาอยู่ภายในใจจริง ๆ“เฉินชิง… เลิกล้อเล่นได้แล้ว ฉันรู้ว่าเธอให้ความสำคัญกับเกียรติยศมากแค่ไหน แต่ไม่เป็นไรหรอก ฉันเข้าใจดี ต่อหน้าคนภายนอก เธอจะทำตัวเป็นเจ้าสำนักของเขาซูซานก็ได้ ฉันเป็นสามีของเธอ เพราะฉะนั้นตอนที่อยู่ข้างนอก ฉันจะไม่ทำให้เธอรู้สึกอึดอัดใจอย่างแน่นอน”“นะ นี่…..”เฉินหยูไม่รู้ว่าควรจะพูดอะไรออกมาดีไม่ถูกต้อง เรื่องนี้ดำเนินมาจนถึงจุดนี้ได้ยังไง?บทที่อยู่ในใจของเธอมันไม่ได้เขียนขึ้นมาแบบนี้นี่?มันยุ่งเหยิงไปหมดแล้ว!แล้วตอนนี้เธอควรจะทำยังไงดีล่ะ?เฉินหยูกังวลใจเป็นอย่างมากเธอรู้สึกอับจนหนทางเป็นอย่างยิ่ง“ใช่แล้ว เฉินชิง… เรื่องในวันนี้ เธอจะต้องระวังตัวให้ดี”ฉินเฉาสั่งให้ภูตผีหลัวซาคอยสังเกตการณ์อยู่รอบ ๆ เมื่อเห็นว่าไม่มีใครอยู่ เขาก็รู้สึกโล่งใจ แล้วเอ่ยต่อไปว่า “ที่จริงแล้วการปราชุมระหว่างพันธมิตรในครั้งนี้…..มันคือแผนการของยอดเขาหมอก”“อะ อะไรนะ?”เฉินหยูตื่นตระหนกขึ้นมา แผนการ? มันจะเป็นไปได้ยังไง?“ไม่ใช่ว่าพวกเราจะมาพูดคุย…เรื่องขุมทรัพย์หมอกด้วยกันหรอกเหรอ?”“น่าขำ ของแบบนี้ พวกมันจะมาแบ่งปันกับคนอื่นได้ยังไง”ฉินเฉาเบ้ปาก “ตงฟางอิ
