“ทั้งสามคนพักผ่อนอยู่ที่นี่ก่อนเถิด”ตงฟางอิ๋งนำทางพวกฉินเฉาเข้ามาในตำหนักหมอก “ในตำหนักหมอกแห่งนี้ พวกท่านสามารถไปที่ไหนก็ได้ตามที่ต้องการ รอให้งานเลี้ยงพร้อมเมื่อไหร่ ข้าจะมาเชิญทุกคนอีกครั้ง”“แล้วเมื่อไหร่งานเลี้ยงถึงจะพร้อมสักทีล่ะ? นายน้อยผู้นี้หิวแล้วนะ”“หากคุณชายเสี่ยวฉินหิวก็สามารถชิมผลไม้เซียนที่แสนวิเศษของพวกเราก่อนก็ได้”ตงฟางอิ๋งยิ้มละไม ในขณะที่ชี้ไปยังสาวใช้ที่ยืนอยู่ด้านหลังสาวใช้เหล่านั้นถือตะกร้าผลไม้เอาไว้ในมือ ซึ่งผลไม้แต่ละชนิดในตะกร้านั้น ล้วนแต่เป็นผลไม้ที่ฉินเฉาไม่เคยเห็นมาก่อน“รูปทรงของมันดูไม่เหมือนกับผลไม้อื่นเลย”ผลไม้เหล่านี้มีรูปร่างเหมือนกับน˺าเต้า มันดูพิเศษมาก หลังจากที่ฉินอี้ได้เห็นมัน เขาก็หยิบออกมาหนึ่งผลและพลิกดูให้ทั่ว “แต่ว่าข้าไม่รู้ว่ามันจะกินได้หรือเปล่า”“กินได้ กินได้แน่นอนอยู่แล้ว”สีหน้าของตงฟางอิ๋งนั้นดูมีความสุขเล็กน้อย “ผลไม้เซียนคือผลไม้ชนิดพิเศษบนยอดเขาหมอก หากมนุษย์กินเข้าไปจะสามารถยืดอายุขัยได้ และหากผู้ฝึกตนอย่างพวกเรากินเข้าไปก็จะช่วยเสริมสร้างรากฐานให้แข็งแกร่งขึ้น แขกเหรื่อมากมายที่มาเยือนยอดเขาหมอก ต่างก็ชื่นชอบผลไม้ชนิดนี้กันทั้งนั้น ถ้าหากคุณชายหิวก็สามารถกินผลไม้นี้รองท้องไปก่อน ส่วนอาหารในค˹าคืนนี้ พวกเรากำลังเตรียมการเพื่อให้ทั้งสามคนได้พึงพอใจ”ตงฟางอิ๋งกล่าวออกมา“เป็นผลไม้ที่น่าทึ่งจริง ๆ ข้าจะลองกินดูก็แล้วกัน”ฉินอี้กล่าว ก
