ิ่งเหล่านี้ของฉินอี้มากนักเขาเป็นพ่อ เรื่องไหนที่ควรจะพูด เขาก็จะต้องพูด“แขกผู้มีเกียรติทั้งสามท่าน เชิญเข้ามาเถิด”สาวใช้ที่สวยที่สุดคนหนึ่งผายมือเป็นการเชื้อเชิญ“ไม่เลว ไม่เลว”ฉินอี้พยักหน้า “รับใช้คุณชายให้ดี คุณชายและป๊ะป๋ากับหม่าม๊าจะได้กล่าวคำชมเชยแก่พวกเจ้า พวกเจ้าจะได้ทำงานได้ต่อไป”เขากล่าวด้วยรอยยิ้มฉินเฉายกมือขึ้นกุมขมับ “นี่ลูกเป็นโรคจิตหรือไง อย่าได้ทำนิสัยแบบนี้สิ”“ครับป๊ะป๋า ข้าผิดไปแล้ว”ฉินอี้เชื่อฟังพ่อของเขาเป็นอย่างมาก ถึงอย่างไรฉินเฉาก็มีความสามารถในการจีบสาวที่มากกว่าเขา ดังนั้นฉินเฉาจึงเป็นแบบอย่างที่เขาจะต้องเรียนรู้เป็นดั่งคำกล่าวที่ว่า สายลมแห่งฤดูใบไม้ผลิโบกพลิ้ว เสียงกลองศึกลั่นคำราม ข้ามีป๊ะป๋าอยู่ ข้าจะต้องหวาดกลัวใครฝ่ายเฉินหยูที่กำลังปลอมตัวเป็นเฉินชิงนั้น คิดว่าหากเธอกล่าวให้น้อยลงจะเป็นการดีเธอเดินตามหลังคนทั้งคู่ต่อไปเรื่อย ๆ ไม่ว่าพวกเขาจะพูดอะไรออกมา เธอก็แทบจะไม่เงยหน้าขึ้นไปมอง“ทำไมนางเซียนเฉินถึงไม่กล่าวอะไรออกมาเลยล่ะ?”ตงฟางอิ๋งค่อนข้างที่จะแปลกใจ “นางเซียนเฉินไม่พอใจกับการต้อนรับของพวกเรางั้นเหรอ?”“เปล่า”เฉินหยูตอบกลับไปแค่คำเดียว และไม่ได้กล่าวอะไรออกมาอีกการพูดให้มากความนั้นไม่มีประโยชน์อะไร มีแต่จะทำให้ความลับถูกเปิดเผยได้ง่าย ๆ เท่านั้นฉินอี้แอบส่งสายตาให้กับเธอ นั่นหมายความว่าเขากำลังพึงพอใจกับการแสดงของเธอในตอนนี้“เป็นยังไงบ้าง ข้าแสดงได