ื่อข้าเกลียดชังเขาจะตายไป”“พี่สาว ข้าไม่ได้โกหกท่านนะ คุณชายผู้นี้โกหกท่านน้อยกว่าโกหกสาว ๆ เสียอีก!”เมื่อเขายืนยันมาเช่นนี้แล้ว เฉินหยูก็ไม่มีทางที่จะไม่เชื่อเด็กคนนี้ชอบสาว ๆ มาก หากเขากล้าพูดออกมาเช่นนั้น มันก็ควรที่จะถูกต้อง…..เธอมองฉินเฉาบ่อยเกินไปจริง ๆจะเป็นไปได้ยังไง? ผีที่น่ารังเกียจตัวนั้นเนี่ยนะ?ใช่แล้ว เธอคงจะรู้สึกประหม่าขึ้นมา เพราะกลัวว่าจะถูกคนอื่นมอง เธอจึงต้องจ้องมองคนอื่นเอาไว้ไม่ได้ ห้ามมองไปทางอื่น ห้ามมองไปทางอื่น!หากเป็นท่านป้าของเธอ เธอจะต้องไม่สนใจคนอื่นอย่างแน่นอนทุกคนจะต้องจ้องมองท่านป้า เงยหน้ามองและชื่นชมท่านป้าของเธอนี่ต่างหากล่ะ คือท่านป้าของเธอใช่ ๆ ๆ ตามองจมูก จมูกมองจิตใจรักษาจุดหลิงถายให้มั่นคงดั่งขงเบ้ง…..ปัง!ศีรษะของเฉินหยูกระแทกเข้ากับต้นฮวายฉู้ยักษ์ (槐树) ที่อยู่ตรงหน้าเข้าอย่างจัง เธอถอยหลังออกมาสองก้าว ก่อนที่จะเอามือกุมหน้าผากเอาไว้“เอ่อ…..”ทุกคนต่างพากันตกอกตกใจคางของฉินเฉาแทบจะร่วงลงมาอยู่แล้วเชี่ย ทำไมวันนี้เฉินชิงถึงได้ดูโง่งมขึ้นมาล่ะ?แถมยังโง่มากเสียด้วย“ฮึก…..”เฉินหยูรู้สึกเสียใจและกำลังจะร้องไห้ออกมา แต่ทันใดนั้นฉินอี้ก็ส่งเสียงเตือนเธอขึ้นมาอย่างทันท่วงที“อย่าร้องไห้นะ! ถ้าหากหม่าม๊าของข้าทำเรื่องโง่ ๆ แบบนั้นลงไปหม่าม๊าจะต้องไม่ร้องไห้เด็ดขาด!”“ถะ ถ้าอย่างนั้นฉันควรจะทำยังไงดีล่ะ…..”เฉินหยูรีบถามขึ้นมาทันที“ตัดต้นไม้ไปเลย อย่าให้หล
