ินอี้ตอนเป็นเด็กนั้นดูน่ารักน่าชังมาก แต่พอโตขึ้นกลับดูเหมือนกับบิดาผู้น่าชังของเขา พอเธอเห็นแล้วเธอก็พลันรู้สึกโกรธขึ้นมา“โอ้ ข้าจะเป็นเด็กดีและคอยเชื่อฟังท่าน”ฉินอี้ยื่นมือไปจับมือของเฉินหยูอย่างเชื่อฟังมันอบอุ่นยิ่งกว่ามือของหม่าม๊าเสียอีก“ดีมาก พวกเราไปกันเถอะ”“ได้เลยพี่สาว…..”“เรียกข้าว่าอะไรนะ?”“ได้เลยหม่าม๊า…..”ฉินอี้นั้นเฉลียวฉลาดมาก เขารีบเปลี่ยนคำพูดอย่างรวดเร็ว นั่นทำให้เฉินหยูรู้สึกพึงพอใจมากดูเหมือนว่ามีเด็กตัวเล็ก ๆ มาอยู่ข้างกายเธอเช่นนี้ มันก็ดีเหมือนกันแต่ทว่าเธอไม่รู้ว่าในหัวเล็ก ๆ ของฉินอี้นั้นกำลังคิดอะไรขอแค่เพียงคุณชายผู้นี้ออกไปให้ได้เท่านั้น เมื่อเวลานั้นมาถึง กฎทั้งสามข้อของท่านก็ทำอะไรข้าไม่ได้แล้ว…..หึ ๆ ๆ สาว ๆ บนยอดเขาหมอก คุณชายกำลังจะไปหาพวกเจ้าแล้ว!จากนั้นร่างใหญ่และร่างเล็กก็เดินออกไปจากสระกระบี่ และออกเดินทางไปยังยอดเขาหมอกพร้อมกัน
