าลืมไปฝึกฝนวิชากระบี่ติงจุนล่ะ ช่วงนี้พื้นฐานการฝึกตนของเจ้าก้าวหน้าไปได้ช้ามาก”“ค่ะ…..”เฉินหยูพยักหน้า จากนั้นเธอก็สะบัดกระโปรง และเหยียบลงบนกระบี่ ก่อนที่จะบินลงไปจากเขาทันทีฉินอี้หันไปมอง ก่อนที่จะกล่าวออกมา“หม่าม๊า ข้าเหนื่อยแล้ว ให้ข้าพักบ้างเถอะ ข้าฝึกฝนมาทั้งวันแล้วนะ”“พักงั้นเหรอ? เจ้ายังรู้จักการพัก…..”เฉินชิงเหลือบตามอง และเมื่อเห็นเหงื่อบนหน้าผากของฉินอี้ เธอก็พลันถอนหายใจออกมา“เอาล่ะ ถ้าอย่างนั้นวันนี้พอแค่นี้ เจ้าลงจากเขาไปก่อนเถอะ ข้าจะอยู่ฝึกฝนที่นี่ต่อ”“เข้าใจแล้วหม่าม๊า…..”ฉินอี้ร่าเริงขึ้นมาทันที เขาโยนก้อนหินยักษ์ทิ้งไปอีกด้าน แล้วกระโจนลงจากภูเขาไปอย่างมีความสุขเฉินชิงนั่งลงบนยอดเขา คิ้วสีดำขลับขมวดมุ่นยอดเขาหมอกเชิญเธอไปร่วมหารือเรื่องขุมทรัพย์หมอกอย่างนั้นเหรอ?จะเป็นไปได้ยังไง?สำหรับยอดเขาหมอกแล้ว พวกเขาคิดที่จะครอบครองทุกอย่างเอาไว้กับตัวไม่ใช่เหรอ?เรียกเธอไปแบบนี้ เธอเกรงว่าอีกฝ่ายจะใช้เธอมาหยุดฉินเฉาน่ะสิเธอเป็นภรรยาของเขา ถึงแม้ว่าจะไม่สามารถช่วยเหลือฉินเฉาในเรื่องสำคัญ ๆ ได้ แต่เธอจะกลายเป็นภาระของเขาไม่ได้เด็ดขาดเฉินหยูยังเด็ก เธอจึงไม่เข้าใจในเรื่องนี้ยอดเขาหมอกในตอนนี้ ไม่ใช่ยอดเขาหมอกที่เหมือนกับในอดีตอีกต่อไปแล้วสำนักฝ่ายธรรมะ คำพูดนี้สำหรับพวกเขา มันกลายเป็นเพียงเรื่องตลกเท่านั้นฉินเฉา ข้าช่วยเหลือเจ้าไม่ได้ เจ้าก็ต้องระวังตัวเอาไว้ให้ดีล่ะ…..แต่ทว่
