นเฉา พร้อมทั้งลูบไล้ขึ้นลงด้วยความหมายหยอกเย้าอย่างชัดเจน“ฉัน… รู้สึกสนใจ… พลังเทพของคุณลุงขึ้นมานิดหน่อย…..”“ว่าไงนะ!”ฉินเฉาตื่นตระหนกขึ้นมาอย่างฉับพลัน พร้อมทั้งผลักร่างของหานปิงออกไป ก่อนที่จะจ้องมองเธออย่างไม่ละสายตา “เธอรู้เรื่องพลังเทพได้ยังไง?”“โอ้ คุณลุง อย่ากังวลถึงขนาดนั้นสิ….. คุณลุงดูสิ ทุกคนหันมามองคุณลุงแล้วนะ”หานปิงชี้ไปรอบ ๆเป็นเช่นนั้นจริง ๆ ลูกค้าคนอื่นที่กำลังดื่มกาแฟอยู่ข้าง ๆ พากันจ้องมองมาทางนี้ สายตาของพวกเขานั้นแฝงไปด้วยความดูถูกเหยียดหยามอย่างชัดเจน ดูเหมือนว่าพวกเขากำลังดูถูกฉินเฉาที่กำลังรังแกเด็กผู้หญิงตัวเล็ก ๆ อยู่เอ่อ คนพวกนี้ไม่ได้มาเข้าใจสถานการณ์จริง ๆ นี่นา“บอกมาว่าเธอรู้เรื่องพลังเทพได้ยังไง?”ฉินเฉาจับข้อมือของหานปิง ก่อนที่จะลดเสียงแล้วเอ่ยถามด้วยความเย็นชา“คุณลุง ฉันเจ็บมือนะ…..”หานปิงนั้นดูเจ็บปวดเล็กน้อย“เธอบอกมาได้แล้ว…..”ฉินเฉาไม่รู้ว่าผู้หญิงคนนี้กำลังแกล้ง หรือว่ารู้สึกเจ็บอยู่จริง ๆ แต่เขาก็คลายแรงบีบข้อมือขาวผ่องและเนียนนุ่มนั้นลงเล็กน้อย“คุณลุงไม่ต้องเป็นห่วง มีแค่ฉันคนเดียวเท่านั้นที่รู้เรื่องที่คุณลุงมีพลังเทพ….. อย่าลืมสิ คุณลุงเคยก่อเรื่องวุ่นวายขึ้นในนรกตั้งขนาดนั้นแต่ฉันก็ยังให้คนของฉันพาคุณลุงกลับมา….. ภาพที่คุณลุงทำเรื่องโหดร้ายกับซาตานมันทำให้ฉันหวาดกลัวมาก…..”“เธอเห็นด้วยเหรอ?”“ใช่ แม้แต่ซาตานก็ยังไม่รู้ว่าในส่วนลึกที่สุดของว
