วามทรงจำของเธอได้ด้วยวิชาของข้าเหมือนกัน!”หลัวเต๋อตะโกนออกมาเช่นเดียวกัน“เสี่ยวหลัว วิชาของเจ้ามันทรงพลังเกินไป และมันยังทำให้เด็กผู้หญิงคนนี้เกิดความสับสนเอาได้ง่าย ๆ ยิ่งไปกว่านั้น กำแพงมายาไม่ได้เพียงแค่ช่วยปิดกั้นความทรงจำอันเลวร้ายเท่านั้น แต่มันยังช่วยป้องกันไม่ให้ฝ่ายตรงข้ามควบคุมเด็กผู้หญิงคนนี้จากในระยะไกลได้อีกด้วย”หลีหยินกล่าวออกมา มีเพียงแต่ผู้หญิงคนนี้เท่านั้นที่จะสามารถเรียกหลัวเต๋อว่าเสี่ยวหลัวได้แม้แต่ฉินเฉาก็ยังไม่กล้าเรียกชื่อนั้น อย่างมากที่สุดเขาแค่เรียกอีกฝ่ายว่าตาแก่เท่านั้น ถ้าหากเรียกว่าเสี่ยวหลัว ตาแก่คนนี้จะต้องตะโกนด่าเขาว่า ‘มารดามันเถอะ!’ อย่างแน่นอน และยิ่งไปกว่านั้นก็ยังสามารถด่าได้ทั้งวัน เรียกได้ว่ามาแรงแซงหน้านักด่ามืออาชีพไปแล้ว“เหอะ! มาดูถูกข้างั้นเรอะ? ในอดีต ข้าน่ะ……”ในขณะที่หลัวเต๋อกำลังจะกล่าวอะไรออกมา ฮ่วนก็รีบพูดขัดเขาขึ้นมาเสียก่อน“นายท่าน พวกเรามาเริ่มกันเลยเถอะค่ะ…..”“อืม”ฉินเฉาก็ไม่ต้องการที่จะฟังวีรกรรมของหลัวเต๋อในสมัยที่ยังคงรุ่งโรจน์เช่นเดียวกัน เขาเริ่มใช้พลังภาพลวงตา ก่อนที่จะวางฝ่ามือซึ่งทอประกายไปด้วยแสงสีม่วงลงไปบนหน้าผากของหลีหยิน“มองมาที่ข้าสิ นายท่าน…..”พลังภาพลวงตาเริ่มส่งผ่านเข้าสู่จิตใจของชางลั่ว ก่อนที่จะค่อย ๆก่อตัวขึ้นเป็นกำแพงมายาการกระทำแบบนี้ก็คล้ายคลึงกับการผ่าตัด เขาส่งพลังเข้าไปอย่างต่อเนื่องนานกว่า 10 นาที ในที่
