“ฉันต้องรอตั้งนานกว่าจะได้ที่นั่งตรงนี้มา ทำไมถึงต้องยกให้พวกนายด้วย?”ชางลั่วกล่าวออกมาด้วยความหงุดหงิด พลางคิดในใจว่า หรือว่าเธอมาเจอกับพวกนักเลงเข้าซะแล้ว?“เฮ้ สาวน้อยคนนี้ขี้โมโหจริง ๆ”ผู้ชายที่เจาะหูยื่นมือมาสัมผัสใบหน้าของเธอ “มานี่สิ ฉันจะปลอบเธอเอง”“ไสหัวไปซะไอ้พวกนักเลง!”ชางลั่วรีบปัดมือของอีกฝ่ายออกไปทันทีทำไมผู้ชายคนนี้ถึงได้ไร้ยางอายขนาดนี้ ถึงกับกล้ามาแตะต้องตัวเธอพี่ฉินเฉา หลี่นา พวกเธอไปอยู่ไหนกัน?“แม่งเอ๊ย นังโสเภณี ฉันว่าแกจะต้องได้รับบทเรียนสักหน่อยแล้ว!”หญิงสาวผมแดงพุ่งเข้ามากราชากผมของชางลั่วจากด้านหลังแล้วดึงเธอขึ้นมาจากโต๊ะความรู้สึกเจ็บบริเวณศีรษะทำให้ชางลั่วส่งเสียงร้องออกมาในขณะนั้นน˺าตาของเธอก็ไหลออกมาด้วยความเจ็บปวดคนอื่น ๆ ที่กำลังทานอาหารกันอยู่รอบ ๆ หันมาจ้องมอง พลางคิดในใจว่า น่าสงสารจริง ๆ มีสาวสวยถูกทำร้ายอย่างไรก็ตาม เมื่อมองย้อนกลับไป กลับไม่มีใครกล้าไปจัดการเรื่องนี้เลยเพียงแค่เหลือบมองก็รู้แล้วว่าคนเหล่านี้เป็นอันธพาล ใครจะกล้าไปยั่วโมโหพวกเขา?ถ้าหากตัวเองโดนทำร้ายขึ้นมา มันก็คงจะไม่คุ้มนักศึกษาหนุ่มหลายคนอยากจะเข้าไปช่วย แต่พวกเขาก็ถูกแฟนสาวคว้าตัวเอาไว้เสียก่อน“นั่งลง ไม่ต้องไปยุ่งกับเรื่องของคนอื่น”“สาวน้อย เธอสวยมากเลย เธอมาเป็นผู้หญิงของฉันเถอะ”ผู้ชายที่เจาะหูคว้าเอวอันบอบบางของชางลั่วเอาไว้ถึงแม้ว่าชางลั่วจะไม่ได้มีหน้าอกใหญ่โตอย่างอู๋ซิ่น
