เป็นเพราะอะไร พวกเขาถึงไร้เรี่ยวแรงที่จะวิ่งหนีไป ราวกับว่ามีบางอย่างที่สูบเอาพลังของพวกเขาออกไปจนหมด“ฉันจะจัดการกับขยะอย่างพวกแกทีละคน…..”เลือดยังคงไหลรินลงมาจากฝ่ามือของชางลั่วไม่หยุด เธอมองกลุ่มอันธพาลเหล่านี้ พร้อมกับแย้มรอยยิ้มบนมุมปากอย่างสวยงามจนน่าอัศจรรย์แต่ถ้าหากไม่มีเลือด มันคงจะดูสวยงามยิ่งกว่านี้……แต่ในขณะเดียวกันรอยยิ้มนั้นก็ทำให้เหล่าอันธพาลรู้สึกหวาดผวาขึ้นมา“ไม่นะ พวกเราผิดไปแล้ว ยกโทษให้ด้วย ยกโทษให้ด้วย…..”“ฉันไม่อยากตาย ฉันไม่อยากตาย ฮือออ…..”เหล่าอันธพาลร้องห่มร้องไห้ อีกทั้งยังปัสสาวะออกมา พวกเขาคิดที่จะโค้งคำนับเพื่อร้องขอความเมตตา แต่ว่าน่าเสียดายที่พวกเขานั้นไม่มีเรี่ยวแรงเหลืออยู่“ชางลั่ว!”เนื่องจากฝูงชนได้วิ่งกระจัดกระจายกันไปแล้ว ในที่สุดหลี่นาและฉินเฉาก็พบตัวชางลั่วที่อยู่ในกลุ่มคนเหล่านั้นฉินเฉามองเห็นแสงสีทองที่ส่องประกายอยู่ในดวงตาของชางลั่วอีกทั้งร่างกายของเธอยังชุ่มไปด้วยเลือด เขาก็รู้สึกชาวาบไปทั้งร่างกายอย่างฉับพลันนี่มันพลังของเทวทูต!แต่ทำไมเขากลับไม่รู้สึกถึงกลิ่นอายของเทวทูตเลยล่ะ?ฉินเฉาเลิกคิดถึงเรื่องนี้ ก่อนที่จะยื่นมือไปกดที่ลำคอของหลี่นาเบาๆหลี่นายังไม่ทันที่จะวิ่งไปดูว่าเกิดอะไรขึ้น เธอก็พลันหมดสติไปทันทีฉินเฉาได้แยกร่างอวตารของภูตผีหลัวซาออกมาจากร่าง เพื่อมารับร่างของหลี่นาเอาไว้ จากนั้นเขาก็วิ่งเข้าไปอย่างรวดเร็วอย่าบอกนะว่านี่คือผลกระ
