ตลอดชีวิตของชางลั่ว นี่เป็นครั้งแรกที่เธอได้เจอคนที่หน้าไม่อายได้ขนาดนี้สารเลว!“วันนี้ถ้าฉันไม่ได้ฉีกปากแกเป็นชิ้น ๆ คุณยายคนนี้จะยอมใช้นามสกุลร่วมกับแกเลย!”เมื่อกล่าวเช่นนั้น เธอก็ดิ้นไม่หยุด “พี่ฉินเฉา ปล่อยฉันนะ ฉันจะไปสั่งสอนไอ้สารเลวนี่!”“ชางลั่ว ใจเย็น ๆ ก่อน”ฉินเฉากอดชางลั่วเอาไว้ด้วยมือเดียว ส่วนมืออีกข้างนั้นกดไปที่หลังคอของชางลั่วอย่างแผ่วเบา“เห็นได้ชัดว่าเขามายั่วโมโหให้เธอโกรธ เธออย่าไปหลงกลของเขาสิ”หลังจากที่พูดจบ ฉินเฉาก็เริ่มใช้วิชาพระสูตรหัวใจเพชรพลังพุทธะที่ช่วยชำระล้างจิตวิญญาณได้หลั่งไหลเข้าไปสู่ร่างกายของชางลั่ว มันช่วยละลายอารมณ์โกรธที่ถูกกระตุ้นของเธอได้ทันทีชางลั่วกำลังโมโหมาก แต่ไม่รู้ว่าเป็นเพราะอะไร ความโกรธนั้นถึงได้จางหายไปอย่างรวดเร็วไอ้หมอนี่มันน่าโมโหจนถึงขนาดนี้ แต่ทำไมเธอถึงไม่อยากเข้าไปต่อยเขาแล้วล่ะ?ไม่สมเหตุสมผลเอาซะเลยชางลั่ว ชางลั่ว เธอเป็นคนนิสัยดีแบบนี้ตั้งแต่เมื่อไหร่?แต่สิ่งที่พี่ฉินเฉาพูดมานั้นถูกต้องแล้ว ดูเหมือนว่าอีกฝ่ายจะจงใจยั่วโมโหเธออยู่จริง ๆหรือว่าเขาอยากจะเห็นตอนที่เธอกลายเป็นตัวตลก?“เธอดูสิ ยิ่งเธอโกรธมากเท่าไหร่ เขาก็ยิ่งดูมีความสุข”ฉินเฉาลูบศีรษะของชางลั่ว แล้วเอ่ยเบา ๆ ว่า “อย่าลดตัวลงไปยุ่งกับคนชั่วพรรค์นี้เลย มันมีแต่จะยิ่งทำให้พวกเขามีความสุขเท่านั้น สิ่งที่เธอต้องทำก็คือเมินคนพวกนั้นซะ เพราะว่าพวกมันเป็นได้แค่ขยะยังไงล่ะ”