ถึงแม้ว่าหลี่นากับชางลั่วจะไม่มีพลังอำนาจใด ๆ แต่คนที่มีก็คือฉินเฉา…………………………………..“หลิวจาง เธอหาทหารมาให้ฉันสักสองคนสิ”“นายกำลังจะทำอะไร?”หลิวจางกำลังนอนดูโทรทัศน์อยู่บนโซฟา ก่อนที่จะกดรับสายโทรศัพท์จากฉินเฉาฉินเฉาเป็นคนประเภทที่ไร้เรื่องร้อนใจก็ไม่ถ่อไปวัด หากโทรมาดึกดื่นเช่นนี้ จะต้องไม่ใช่เรื่องดีอย่างแน่นอน“เหอะ ร้านเบเกอรี่ของหลี่นาน้อยถูกคนเข้ามาทำลายและขโมยของไปน่ะสิ!”เมื่อฉินเฉานึกถึงเรื่องที่หลี่นาน้อยโทรศัพท์มาร้องห่มร้องไห้บอกเขาในวันนี้ เขาก็รู้สึกเดือดดาลขึ้นมามารดามันเถอะ ถ้าหากเขาอยู่ตรงนั้นด้วย เขาจะต้องไม่ให้อภัยคนพวกนั้นอย่างแน่นอนแต่ก็ดีเหมือนกันที่เขาไม่ได้อยู่ในเหตุการณ์ ไม่อย่างนั้นถ้าเกิดว่าฆ่าคนขึ้นมา มันคงจะเป็นเรื่องวุ่นวายถ้าเขาไม่หาคนที่มีอำนาจเข้ามา คนพวกนั้นก็คงจะไม่รู้จักที่สูงที่ต˹าเมื่อฉินเฉาบอกรายละเอียดให้หลิวจางฟัง หลิวจางก็พลันขมวดคิ้ว“จะเกินไปแล้ว นี่มันไม่มีเหตุผลเอาซะเลย!”เธอตะโกนออกมาทางโทรศัพท์ “อยากกินโดยไม่จ่ายเงินแบบนี้มีที่ไหนกัน? แถมยังขโมยไปอีก พวกเขาไม่เห็นกฎหมายของบ้านเมืองอยู่ในสายตาเลยสินะ?”“ก็ใช่น่ะสิ สำหรับคนพวกนั้น ถ้าหากไม่ใช้วิธีรุนแรง พวกมันก็ไม่มีทางเข้าใจหรอก”“นายจะให้ทหาร…จะให้ทหารฆ่าคนไม่ได้นะ!”หลิวจางรีบเอ่ยเตือนออกมา “ฉินเฉา นายอย่าหุนหันพลันแล่นนักสิ!”“ฉันไม่ได้จะให้พวกเขามาฆ่าคนสักหน่อย”ฉินเฉารีบอธิบายออกมา “ฉันแค่อ
