“ตอนนี้พวกเรามีแค่นี้ค่ะ…..”หลี่นากล่าวขออภัยแต่เมื่อเห็นสายตาผิดหวังของทุกคน เธอก็พลันทนไม่ได้ขึ้นมา“แต่… พวกเรายังทำเพิ่มได้อีกนะคะ…..”“เจ้าของร้าน ทำอีกหน่อยสิ!”“ใช่แล้ว มันอร่อยมากเลย พวกเราอยากกินอีก!”“ถึงจะแพงแค่ไหน ฉันก็ยินดีที่จะซื้อมัน!”ผู้คนมากมายต่างตะโกนออกมาด้วยความกระตือรือร้นเมื่อหลี่นาเห็นว่าพวกเขามีความสุขถึงขนาดนี้ เธอก็พลอยรู้สึกมีความสุขไปด้วย“ยังไม่ต้องจ่ายหรอกค่ะ เพราะว่านี่คือขนมปังสูตรใหม่ของพวกเรา และมันก็ยังอยู่ในช่วงทดลองเท่านั้น ทุกคนสามารถมาทานกันได้ฟรี ๆ แต่หลังจากที่ทานเข้าไปแล้ว ฉันหวังว่าทุกคนจะช่วยแสดงความคิดเห็น เพื่อให้พวกเรานำไปพัฒนามันได้ต่อไปนะคะ”“ไม่มีปัญหา”“สวรรค์ ช่างดีจริง ๆ!”“เธอคือพระโพธิสัตว์หญิงชัด ๆ”คนเหล่านี้มีท่าทีตื่นเต้นเป็นอย่างมากได้กินขนมปังอร่อย ๆ แบบนี้โดยที่ไม่ได้เสียเงิน นี่คือความฝันโดยแท้หลี่นากลับเข้าไปในครัวด้วยความร่าเริงคำพูดของเธอ ทั้งฉินเฉาและชางลั่วต่างก็ได้ยินมันเต็มสองหูเช่นกัน“ดูเหมือนว่าพวกเราจะต้องเป็นแรงงานอาสาสมัครซะแล้ว”ชางลั่วยักไหล่ แล้วกล่าวออกมา“ฮิ ๆ ถึงยังไงมันก็ยังอยู่ในช่วงทดลองนี่นา ฉันก็แค่อยากเรียกความนิยมและปรับปรุงสูตรขนมปังเท่านั้นเอง”หลี่นากอดแขนเพื่อนสนิทของเธอ “ลั่วลั่ว เธอเป็นคนดีสุด ๆ เธอเมตตาฉันหน่อยนะ…..”“เฮ้ ๆ ๆ เธอก็ใจดีไปคนเดียวสิ ยังจะลากฉันไปด้วยอีก ฉันไม่ใช่พระโพธิสัตว์หญิงนะ”“ทำไม
