แปรงสีฟัน ผ้าขนหนู เก้าอี้ และผ้าห่ม มาเข้าแถวรอขนมปังแห่งความสุขกันตั้งแต่ตอนกลางคืนเลยด้วยซ˺า!”“เชี่ย แต่มันก็คุ้มค่าจริง ๆ นั่นแหละ เมื่อสองวันก่อนแฟนของฉันไปเข้าแถวมา แล้วก็ให้ฉันกินไปหนึ่งคำ ฉันไม่มีวันที่จะลืมรสชาติของมันเลยล่ะ วันพรุ่งนี้ฉันจะต้องไปเข้าแถวให้ได้!”ในไม่ช้า ชื่อเสียงของร้านเบเกอรี่หมายเลข 76 ก็เริ่มแพร่กระจายไปทั่วมหาวิทยาลัยจิงโตวและจากนั้นในทุก ๆ เช้าก็จะมีแถวที่ยาวเหยียดปรากฏให้เห็นอยู่เสมอ ไม่ใช่เพื่อสิ่งอื่นใด พวกเขามาเพื่อขนมปังแห่งความสุขในตำนานเท่านั้นผู้คนต่างลงทุนมาต่อแถวเพื่อที่จะได้ลิ้มลองขนมปังบางคนนั้นไม่อยากต่อแถว จึงพยายามที่จะซื้อต่อคนอื่น ๆ ด้วยราคาที่แพงลิบ แต่ถึงอย่างนั้นก็ไม่มีใครเต็มใจที่จะขายอยู่ดีพวกเขาต้องต่อแถวกันนานขนาดนี้เพื่ออะไร? นั่นก็เพื่อที่จะกินขนมปังแห่งความสุขถึงแม้ว่าจะมีกลุ่มคนที่ค้าขายเกินกำไรและพยายามที่จะก่อเรื่องแต่หลังจากที่พวกเขาได้ลองกินขนมปังเข้าไปอย่างไม่ตั้งใจ พวกเขาก็สาบานว่าจะเลิกค้าขายเกินกำไรแบบนี้จากจุดเริ่มต้น ขีดจำกัดของร้านเบเกอรี่หมายเลข 76 สามารถส่งขนมปังให้กับลูกค้าได้สูงสุด 100 ชิ้นแต่ต่อมาหลี่นาได้เพิ่มจำนวนการผลิต ด้วยการออกเงินลงทุนส่วนหนึ่งในการว่าจ้างพ่อครัวทำขนมปัง 3 คน ขีดจำกัดในการจัดส่งรายวันจึงได้กลายเป็น 500 ชิ้นดังนั้นร้านเบเกอรี่หมายเลข 76 จึงมีชื่อเสียงมากขึ้น อีกทั้งผู้คนก็แวะเวียนมาที่
