ารถใช้งานมันได้แล้ว”“ง่ายแบบนั้นเชียวเหรอ…..”ฉินเฉาคิดว่ามันจะยากลำบากมากกว่านี้เสียอีก เขารีบวางฝ่ามือลงผนังของเตาหลอมลืมใจ และเริ่มถ่ายเทพลังลมปราณเข้าไปข้างในทันที “นี่มัน…..”“เจ้าโง่ ข้ายังพูดไม่ทันจบเลย…..”หลัวเต๋อร้องอุทานออกมา และในเวลานี้ ฉินเฉาถึงรู้สึกได้ว่าสถานการณ์ชักเริ่มไม่ดีเท่าไหร่แล้วเขารู้สึกว่าเตาหลอมลืมใจนั้นเป็นเหมือนสัตว์ร้ายที่กินเท่าไหร่ก็ไม่หยุดกระหายเสียที หลังจากที่เขาถ่ายเทพลังลมปราณเข้าไป มันก็เริ่มดูดพลังของเขาอย่างต่อเนื่อง ราวกับว่าพลังถูกส่งเข้าไปในถ˺าลึกจนหาที่สุดไม่ได้เชี่ย มันเกิดอะไรขึ้นกันแน่?ถ้าหากเป็นแบบนี้ เขาจะไม่ถูกดูดพลังจนแห้งไปเลยงั้นเหรอ?“เจ้านี่มันโง่จริง ๆ! แต่เดิมเตาหลอมลืมใจก็ถูกสร้างขึ้นมาด้วยพลังเซียนที่สามารถเอาชนะเจ้าได้อยู่แล้ว และก่อนหน้านั้นเจ้าก็ดันไปถ่ายทอดพลังเทพให้กับหลัวชิงหลินไป พลังของเจ้าก็เลยมีไม่เพียงพอน่ะสิ! คิดที่จะเอาชนะอาร์ติแฟคชั้นเซียนในตอนนี้ มันไม่เท่ากับว่าเจ้ากำลังมองหาความตายอยู่หรือไง!”“ฉะ ฉันไม่รู้นี่นา…..”ฉินเฉาอยากจะร้องไห้ออกมาแต่น˺าตากลับไม่ไหล พลางคิดในใจว่าเขาได้ตายแน่“นายท่าน พวกเรามาช่วยนายท่านแล้วค่ะ!”ในขณะนั้นเอง กำไลเก้ามังกรก็พลันเปล่งแสงทั้งเจ็ดสีออกมาแล้วหลังจากนั้น ร่างของหลีหยินกับมังกรสาวตนอื่น ๆ ก็ปรากฏตัวขึ้น และเข้ามายืนอยู่ด้านหลังของฉินเฉาทีละตน ก่อนที่จะวางฝ่ามือลงบนร่างกายของฉิน
