ตรายจริงๆ”ฉินเฉาเลือกที่จะเปลี่ยนเรื่อง เพราะว่าในตอนนี้ทั้งสองคนตัวแข็งทื่อไปแล้ว“เหอะ!”หลูเหม่ยจวนเบ้ปาก “ไม่ใช่เพราะว่านายดื่มไม่ได้หรือไง ฉันถึงต้องดื่มไปมากขนาดนั้นอยู่คนเดียว…. โอ้ เกือบจะเที่ยงแล้วงั้นเหรอ!”เธอมองดูโทรศัพท์ของตัวเอง จากนั้นก็อุทานออกมาด้วยความตกใจ “ฉันไม่ยุ่งกับนายแล้ว ฉันจะต้องไปออดิชั่นสองครั้งในตอนเที่ยงนายรอสายโทรศัพท์จากฉันด้วยล่ะ!”จากนั้นเธอก็สวมเสื้อผ้าแล้วรีบวิ่งออกไปทันทีเหลือเพียงฉินเฉาที่ถูกทิ้งให้งงงวยอยู่ตามลำพังในโรงแรมเชี่ย ยัยนี่มันเกินไปจริง ๆเธอนอนกับเขา จากนั้นก็จากไปอย่างไร้ความรับผิดชอบเฮ้อฉินเฉาส่ายหน้าในขณะที่ยังไม่รู้ว่าจะทำยังไงต่อไป เสียงโทรศัพท์ก็พลันดังขึ้นเมื่อเปิดดูก็พบว่าเป็นข้อความจากนานาน้อยสาวน้อยคนนี้ส่งข้อความมาบอกให้เขาไปหาที่ร้านเบเกอรี่ในตอนเย็น เพราะว่าชางลั่วเพิ่งจะค้นพบอะไรใหม่ ๆ ขึ้นมามันจะต้องเป็นขนมปังยาโด๊ปสูตรใหม่อีกครั้งแน่ ๆเมื่อคิดถึงขนมปังที่มีเอกลักษณ์ของเธอ ฉินเฉาก็อยากจะหัวเราะออกมา“ใช่แล้ว ผู้อาวุโสหลัว ท่านพูดถึงยาวิเศษของเซียนที่สามารถส่งกลิ่นหอมไปไกลถึงสิบลี้ได้ไม่ใช่เหรอ? ท่านช่วยสั่งสอนมันให้กับผู้น้อยได้หรือเปล่า?”เมื่อฉินเฉานึกถึงความสามารถของหลัวเต๋อได้ เขาก็รีบเกลี้ยกล่อมอีกฝ่ายทันที
