“เรา เราจะเข้านอนแล้ว….. เสี่ยวฉิน มารับใช้เราตอนเข้านอนทีสิ”ทันทีที่ถึงโรงแรม หลูเหม่ยจวนก็ร้องตะโกนอยู่ตลอดเวลาฉินเฉากำลังเหงื่อตก ยิ่งเมื่อคิดถึงตอนที่เขากำลังเปิดห้องอยู่ชั้นล่าง และถูกพนักงานจ้องมองด้วยสายตามีเลศนัย เขาก็ยิ่งเหงื่อไหลออกมาถูกเข้าใจผิดไปแล้วแน่ ๆว่าเขาจงใจมอมเหล้าผู้หญิง แล้วพาเธอเข้าห้อง…..“เสี่ยวฉิน รีบ ๆ มาถอดเสื้อผ้าให้เราเร็ว ๆ สิ!”หลูเหม่ยจวนยังคงเมาอยู่ หลังจากที่เธอถูกฉินเฉาโยนลงไปบนเตียง เธอก็ส่งเสียงโหวกเหวกโวยวายดังออกมาไม่หยุดส่วนฉินเฉานั้นได้แต่สลดใจผู้หญิงคนนี้ดื่มไปมากขนาดไหน พอเธอไม่เรียกเขาว่าพระสนมเอก เธอก็เรียกบิดาว่าเสี่ยวฉินแทนเอ่อ อีกนิดเดียวเขาก็จะกลายเป็นขันทีแล้วฉินเฉาไม่ต้องการที่จะทนทุกข์ทรมานกับผู้หญิงคนนี้อีกต่อไป เขาคิดที่จะโยนเธอเอาไว้ที่นี่ จากนั้นเขาก็จะกลับบ้านไปนอนแต่ใครจะรู้ว่าหลูเหม่ยจวนที่กำลังนอนอยู่บนเตียงจะยื่นมือมาคว้าข้อมือของฉินเฉาเอาไว้อย่างกะทันหัน“เสี่ยวฉิน เจ้าจะไปไหน? ถ้าหากว่าเจ้าไม่รับใช้เราให้ดี เราจะไม่ให้กองถ่ายส่งข้าวกล่องมื้อกลางวันมาให้เจ้าอีก”เชี่ย!เธอยังคิดว่าตัวเองกำลังแสดงละครอยู่อีกเหรอ?ผู้หญิงคนนี้จะเป็นมืออาชีพเกินไปแล้วฉินเฉารู้สึกจนปัญญาขึ้นมา เขาจะต้องกล่อมให้ผู้หญิงคนนี้นอนหลับไปเสียก่อนเขาทรุดตัวนั่งลงข้างเตียงเบา ๆ จากนั้นจึงกล่าวว่า “ว่าอย่างไรจักรพรรดินี? เราไม่ได้มาหาเจ้าเสียนาน เจ้าจะลืมเ
