าก็พลันเลิกคิ้วขึ้น“ฮิ ๆ ….. กำลังจะถ่ายฉากดวลปืนกันอยู่งั้นเหรอ?”หลูเหม่ยจวนหัวเราะออกมา ผู้หญิงคนนี้ดื่มจนเมาหนักมากจริง ๆ“ที่จริงแล้วฉันก็ไม่อยากจะกำจัดแกหรอก…..”หวงปิงลากเก้าอี้ที่อยู่ข้างตัวมานั่ง ด้านหลังของเขานั้นมีหม่าลั่วหางที่กำลังยืนตัวสั่นเทา“เพราะถึงยังไง พวกเราก็เป็นตระกูลที่มีเกียรติ ไม่ใช่กลุ่มมาเฟีย”“ถ้าอย่างนั้นตอนนี้แกคิดจะทำอะไร?”ฉินเฉามองไปยังกระบอกปืนพกสีดำเลื่อม ก่อนที่จะเอ่ยถาม“จะทำหรือไม่ทำอะไร มันก็ขึ้นอยู่กับสิ่งที่แกทำ”หวงปิงฉวยความได้เปรียบที่มีอาวุธปืนมาฟื้นคืนความกล้าหาญของตัวเองให้กลับคืนมา “แกรู้จักกับผู้จัดการใหญ่ของต้าฟากรุ๊ป ถ้าหากฉันฆ่าแกไป มันก็จะต้องมีปัญหาเล็กน้อยตามมาแน่ เพราะฉะนั้นหนทางเดียวที่พวกเรามีอยู่ในตอนนี้ ก็คือพวกเราจะต้องจับมือสร้างสันติภาพต่อกัน แกคิดว่ายังไง?”“ถ้าหากว่าฉันไม่เห็นด้วยล่ะ?”ฉินเฉาเอ่ยถามขึ้นมาอีกครั้ง ในขณะนั้นเองเขาก็เดินกลับไปหาหลูเหม่ยจวน พร้อมทั้งหยิบแก้วไวน์สองแก้ว และเติมไวน์ลงในแก้วของพวกเขาทั้งคู่“คนสวย วันนี้ฉันจะเลี้ยงไวน์เธอเอง”“ฮิ ๆ นายยังอยากหาเงินใจจะขาดอยู่เลย ยังจะมาเลี้ยงไวน์ฉันอีกเหรอ?”หลูเหม่ยจวนยิ้มออกมา“หึ ๆ ถ้าอย่างนั้นเรื่องนี้ก็คงจะเป็นปัญหาอยู่บ้าง”หวงปิงหยิบบุหรี่ออกมาสูบเพื่อสงบสติอารมณ์ของตัวเองเขารู้สึกกลัวอย่างห้ามไม่ได้ เมื่อมองไปยังเก้าอี้ที่ถูกบิดจนผิดรูปและกำแพงที่พังทลายลงมาเป็นแถ
