ิงมองหน้าฉินเฉา ราวกับกำลังเจอมนุษย์ต่างดาว“แกคิดว่าฉันเป็นใคร? ฉันคือหวงปิง คุณชายคนรองของตระกูลหวง! แต่ว่าตอนนี้แกจะให้ฉันไปขอโทษผู้หญิงเนี่ยนะ? ฮ่า ๆ ๆ!”เขาหัวเราะออกมาดังลั่นอย่างช่วยไม่ได้ “ตลกจริง ๆ ตลกเกินไปแล้ว! นี่แกกำลังเข้าใจอะไรผิดไปหรือเปล่า? สมองของแกนี่มันตลกจริงๆ แกยังไม่เข้าใจสถานการณ์งั้นเหรอ? ตอนนี้แกกำลังถูกปืนจ่อหัวอยู่!ไม่ใช่ฉัน! ที่ฉันยังปล่อยให้แกมีชีวิตอยู่ นั่นก็เพราะว่าฉันกลัวว่าจะมีปัญหาเกิดขึ้นเท่านั้น แกอย่าทำให้ฉันต้องหมดความอดทนนักเลย”หวงปิงกล่าวออกมาอย่างโหดเหี้ยม แต่ทว่าจู่ ๆ หลูเหม่ยจวนก็ฉีกยิ้มออกมา ไม่รู้ว่าเธอไปได้ความเร็วระดับนี้มาจากไหน เธอลุกขึ้นมาคว้าปืนในมือของบาร์เทนเดอร์มาไว้กับตัวทันทีที่จริงแล้วนี่ก็นับว่าเป็นเรื่องบังเอิญเช่นกัน เพราะบาร์เทนเดอร์กำลังมีสมาธิจดจ่ออยู่กับร่างของฉินเฉา อีกทั้งฉินเฉาก็ยังปลดปล่อยแรงกดดันออกมาจำนวนมหาศาล นั่นจึงทำให้มือของเขาสั่นเทาและเมื่อถูกหลูเหม่ยจวนโจมตีอย่างกะทันหันเช่นนี้ เขาที่ยังไม่ทันได้ตั้งตัวจึงถูกแย่งปืนในมือไปได้“ธะ เธอ…..”บาร์เทนเดอร์ตะลึงงัน“ฮิ ๆ ฉันเองก็จะถ่ายทำฉากดวลปืนเหมือนกัน ปิ้ว ๆ”เธอถือปืน พร้อมกับทำเสียงยิงปืนออกมาจากปากได้อย่างน่ารักน่าชัง ก่อนที่จะจ่อปืนไปยังหวงปิงที่อยู่ด้านข้างปัง!และในชั่วพริบตานั้น เธอได้ลั่นไกออกไปอย่างไม่ได้ตั้งใจ ทำให้ลูกกระสุนพุ่งออกไปทันที