นที่แกให้อันธพาลรับจ้างพวกนี้มารุมฉัน ศักดิ์ศรีของแกมันอยู่ที่ไหนล่ะ? และอีกอย่างฉันก็ไม่ใช่นักรบ!”เมื่อพูดจบ ฉินเฉาก็เดินเข้าไปหาเสือดำ“ตายซะเถอะ!”เสือดำกระโจนเข้าไป และยกฝ่ามือขึ้นฟาดลำคอของฉินเฉาอย่างโหดเหี้ยมเขาคิดในใจ ไอ้หนู ถึงแกจะใส่เกราะเหล็กเอาไว้ แต่มันก็ป้องกันลำคอของแกไม่ได้แน่นอน!แต่ในไม่ช้า เขาก็รู้ว่าตัวเองกำลังเข้าใจผิดฝ่ามือที่พุ่งเข้าไปหมายจะบั่นคอของฉินเฉา กลับกลายเป็นความรู้สึกชาที่แล่นผ่านเข้ามาอีกครั้ง และยิ่งกว่านั้นฝ่ามือนั้นยังเด้งกลับมาด้วย“เชี่ย! นี่มันอะไรกันวะ!”เสือดำเบิกตากว้าง เขาถอยหลังออกไปสองก้าว แล้วจ้องฉินเฉาอย่างไม่วางตา “นอกจากแกจะสวมเสื้อเกราะเหล็กแล้ว แกยังสามารถใช้วิชาระฆังทองคุ้มกายได้อีกงั้นเหรอ!”“น้องสาวแกเถอะ วิชาพื้นฐานแบบนั้น ฉันจะเรียนมันไปทำไม!”ฉินเฉาหัวเราะออกมาดังลั่น ก่อนที่จะก้าวเท้าเดินไปหาเสือดำอย่างต่อเนื่องคราวนี้เสือดำรู้สึกหวาดกลัวขึ้นมาแล้วเขาก้าวถอยหลังไปสองก้าว ก่อนที่จะคว้าเก้าอี้เหล็กที่อยู่ใกล้ ๆทุ่มใส่ฉินเฉา ในขณะที่คำรามออกมาการโจมตีในคราวนี้โหดเหี้ยมมาก วิชาฝ่ามือเหล็กของเขาไม่ไร้ประโยชน์อย่างแน่นอนแต่แน่นอนว่าทักษะการต่อสู้ของฉินเฉาก็ไม่ได้ไร้ความสามารถเช่นกัน ทันทีที่เขาเหยียดนิ้วออกมา เก้าอี้ตัวนั้นก็กระเด็นไปไกลทันทีตูม!เสียงดังกล่าวดังออกมาจากเก้าอี้ตัวนั้นอย่างชัดเจน เมื่อมันเผชิญหน้ากับปลายนิ้วของฉินเฉา เก้า
