ู่กับหลี่นาไม่ใช่หรือไง? แต่พอออกมาข้างนอกก็อยู่กับผู้หญิงคนอื่น ถ้าหากหลี่นารู้เรื่องนี้เข้า ฉันเกรงว่ามันคงจะกลายเป็นเรื่องใหญ่แน่”จากนั้นเขาก็หันไปมองฉินเฉาด้วยสายตาข่มขู่หวงปิงลอบพยักหน้าดีมาก คำพูดที่ลดเกียรติของตัวเองแบบนี้ เขาไม่ควรที่จะพูดมันออกไปด้วยตัวเองแต่เขาก็หมายความว่าแบบนั้นจริง ๆ การมีคนสนิทมันช่างเป็นเรื่องดีเหลือเกิน“โอ้ นายพูดไปเลยสิ”ฉินเฉากล่าวอย่างไม่ใส่ใจหวงปิงและหม่าลั่วหางอดไม่ได้ที่จะหันมามองหน้ากันนี่มันเกิดอะไรขึ้น?หรือว่าอีกฝ่ายเลิกรากับหลี่นาไปแล้ว?ไม่ใช่สิ เท่าที่เห็นหลี่นาในมหาวิทยาลัย เธอก็ยังคงดูมีความสุขอยู่ทุกวัน ไม่ได้มีท่าทีอย่างคนที่เลิกรากับแฟนหนุ่มเลย“นายเป็นใคร?”ในตอนนั้นเอง หลูเหม่ยจวนก็เปิดปากกล่าวออกมา พร้อมกับจ้องมองไปยังหวงปิงเธอรู้สึกว่าตัวเองกำลังเมาเล็กน้อย และมีแอลกอฮอล์อยู่ในร่างกายเยอะมาก“สวัสดีคนสวย ฉันชื่อว่าหวงปิง”คำว่า ‘หวงปิง’ นั้นค่อนข้างที่จะมีอิทธิพลในเมืองจิงโตวแห่งนี้คุณชายหวงกำลังรอคอยสายตาที่เปล่งประกายมาจากสาวสวยและตะโกนเรียกชื่อคุณชายหวงด้วยความตื่นเต้นแต่น่าเสียดายที่สาวสวยตรงหน้ากลับกลอกตาไปมอง แล้วเบ้ริมฝีปากแทน “หวงปิง? ใครน่ะ? ไม่เห็นจะรู้จักเลย ไปไหนก็ไปเถอะ อย่ามารบกวนเวลาดื่มเหล้าของฉันกับเพื่อนเลย”นี่เป็นครั้งแรกที่ฉินเฉารู้สึกว่าอารมณ์ร้อน ๆ ของหลูเหม่ยจวนนั้นดูน่ารักน่าชังมาก“สาวน้อย…..” หม่าลั่วหางก้าวเข