ูและสีฟ้าที่แบ่งตัวกันเป็นชั้น ส่วนอีกแก้วหนึ่งนั้นมีสีแดงเพลิงหลูเหม่ยจวนดันแก้วคอกเทลสีแดงเพลิงไปทางฉินเฉา ก่อนที่จะยกแก้วหญิงงามล่มเมืองขึ้นมาแนบกับริมฝีปาก เพื่อส่งของเหลวที่อยู่ภายในให้ไหลเข้าไปในริมฝีปากของเธออย่างช้า ๆในชั่วพริบตานั้น สายตาของเธอก็ราวกับมีความรู้สึกที่ผันแปรเกิดขึ้น“คนที่ไล่ตามความฝันอย่างพวกเราเป็นคนที่โชคร้ายที่สุดแล้ว”หลังจากที่หลูเหม่ยจวนดื่มคอกเทลเข้าไป ก็ดูเหมือนว่าแอลกอฮอล์จะเริ่มออกฤทธิ์ มันจึงทำให้เธออดไม่ได้ที่จะเริ่มพูดคุยกับฉินเฉา“ยิ่งมีคนอย่างพวกเรามากขึ้นเท่าไหร่ พวกเราก็ยิ่งไม่ต้องการที่จะปล่อยวางสิ่งต่าง ๆ ไปมากเท่านั้น ผู้ชายที่อยู่บนเวทีคนนั้น ที่จริงแล้วเมื่อไม่กี่วันก่อนได้มีค่ายเพลงติดต่อมาหาเขา แต่เขาบอกว่า เขาต้องการที่จะร้องเพลงที่เขาอยากจะร้อง และเพลงที่เขาเป็นคนเขียนมันขึ้นมาด้วยตัวเองเท่านั้น แต่ว่าสิ่งที่ค่ายเพลงชื่นชอบมีเพียงแค่เสียงกับใบหน้าของเขาเท่านั้น พวกเขาไม่ได้ต้องการที่จะใช้เนื้อเพลงของเขาเลย สุดท้ายผู้ชายคนนั้นก็เลยยังคงร้องเพลงอยู่ที่นี่ ในใจของพวกเราน่ะ เงินก็คือของบัดซบ ส่วนความฝันนั้นมาเป็นอันดับหนึ่ง เขาอยากเป็นนักร้อง ส่วนฉันก็อยากเป็นดารา”เมื่อกล่าวเช่นนั้น เธอก็จิบคอกเทลอีกครั้ง แล้วกลอกตาใส่ฉินเฉา“ทำไมนายถึงไม่ดื่มล่ะ? นายจะไม่ดื่มงั้นเหรอ? หรือว่าไม่มีเงินอยู่ในกระเป๋า? ถ้าไม่มีเงินก็พูดออกมาตรง ๆ สิ ฉันพกเงิน
