ฉินเฉาไม่ชอบบรรยากาศในบาร์เอาเสียเลยเขามักจะรู้สึกว่าที่นี่เสียงดังและวุ่นวายอยู่เสมอฉินเฉาชอบสถานที่เงียบ ๆ ที่สามารถผ่อนคลายจิตใจของเขาได้มากกว่าแต่สำหรับหลูเหม่ยจวนแล้ว เธออาจจะต้องการแสวงหาแรงกระตุ้นหรือไม่ก็โอกาสในสถานที่แบบนี้ก็ได้ต้องกล่าวว่าสาวสวยที่อยู่ข้างตัวของเขานั้นดึงดูดความสนใจได้ดีเสมอหลังจากที่ฉินเฉาเข้ามาในโรงแรม สายตาที่แสดงความอิจฉาและเกลียดชังมากมายก็พุ่งเป้ามายังเขา“นายเห็นผู้ชายที่กำลังร้องเพลงบนเวทีหรือเปล่า?”หลูเหม่ยจวนชี้ไปยังเวทีด้านข้าง บนนั้นมีชายหนุ่มหน้าตาหล่อเหลากำลังเล่นกีตาร์และร้องเพลงอยู่ ก่อนที่เธอจะกล่าวออกมา“เห็นสิ ทำไมเหรอ?”“เขาเป็นนักร้องชื่อดังในยุคนี้ แต่นายรู้หรือเปล่าว่าเขาเป็นคนที่เข้ามาแสวงหาโชคในกรุงปักกิ่ง?”หลูเหม่ยจวนยักไหล่ ก่อนที่จะพาฉินเฉาไปนั่งในบาร์“ที่จริงแล้วฉันกับเขา หรือแม้แต่นายก็เป็นคนประเภทเดียวกันพวกเรามีชีวิตอยู่เพื่อความฝัน โอ้ ไม่ใช่สิ! สำหรับฉันน่ะเพื่อความฝันแต่สำหรับนายน่ะเพื่อเงิน”เธอกล่าวออกมา ในขณะที่โบกมือให้บาร์เทนเดอร์ไปด้วย “ขอหญิงงามล่มเมืองหนึ่งแก้ว แล้วก็ขอโห่วเยี่ยนซานให้เขาอีกหนึ่งแก้วด้วย”“รอสักครู่นะครับคนสวย”บาร์เทนเดอร์กล่าว และเริ่มลงมือทำค็อกเทล“นายไม่ใช่คนรวย และวันนี้ฉันเองก็ไม่ได้จะมาทำเรื่องแย่ ๆ ใส่นาย ฉันจะจัดการเอง พวกเราไม่จำเป็นที่จะต้องควักเงินออกมาจ่ายค่าเครื่องดื่มเองหรอก”หลูเหม่ยจวนก
