ดเกินไปแล้ว!”“สารเลว! ถ้าหากพี่พูดอะไรออกมาอีกแค่คำเดียว ฉันจะจัดการพี่จริง ๆ ด้วย!”ชางลั่วกางฝ่ามือออกไปตรงหน้าฉินเฉา “ฉันจะข่วนพี่ให้ดู!”“เอาล่ะ ๆ พี่ฉินเฉาอย่าไปยั่วโมโหเธอนักเลย”หลี่นารีบเข้ามาไกล่เกลี่ยด้วยรอยยิ้ม “ขนมปังนี้…มันมีเอกลักษณ์มาก ๆ ….. ถึงยังไงมันก็ยังเป็นความคิดสร้างสรรค์ของชางลั่วเขา…..”“เธอมีพรสวรรค์ในด้านความคิดสร้างสรรค์สุด ๆ ฉันรับรองได้เลยว่ามันจะต้องเป็นผลงานทางประวัติศาสตร์ ในโลกนี้จะต้องมีแค่ชิ้นเดียวแน่!”“ฉันจะข่วนพี่เดี๋ยวนี้แหละ!”ชางลั่วที่กำลังจะพุ่งตัวเข้ามาราวกับแมว ถูกหลี่นาดึงเอาไว้ก่อน“พอแล้ว พี่ฉินเฉา เห็นหรือเปล่าว่าชางลั่วไม่สบายใจแล้ว”“โอเค ฉันไม่พูดแล้ว ๆ ว่าแต่ขนมปังชิ้นนี้… ใครจะเป็นคนชิมรสชาติของมันล่ะ?”ฉินเฉากลั้นหัวเราะก่อนที่จะเอ่ยถามเขาเริ่มคาดหวังเล็กน้อยที่จะได้เห็นชางลั่วกลืนขนมปังชิ้นนี้ลงไป….. มันจะออกมาเป็นยังไง?“ในเมื่อมันเป็นขนมปังยาโด๊ป…..”ในที่สุดชางลั่วก็คว้าโอกาสนี้เอาไว้ แล้วมองฉินเฉาด้วยสายตายั่วยุ“แน่นอนว่าพี่ก็จะต้องมาเป็นคนกินมัน!”
