เมื่อฉินเฉาออกมาจากบริษัทเทียนหยาง เอ็นเตอร์เทนเมนท์ท้องฟ้าก็ได้มืดมิดไปแล้ว การจราจรด้านนอกยังคงหลั่งไหลไปมาอย่างต่อเนื่อง เมืองจิงโตวในยามกลางคืนนั้นสว่างไสวมาก และดูเหมือนว่าผู้คนที่นี่จะเข้านอนช้ากว่าผู้คนในเมืองซู่หนานฉินเฉานึกถึงเรื่องที่เกิดขึ้นก่อนหน้านี้ขึ้นมาได้ในทันที หญิงสาวตากลมโต หลูเหม่ยจวนขอให้เขาโทรหาเธอในเวลากลางคืน ฉินเฉาจึงรู้สึกลังเลใจขึ้นมาว่าควรจะโทรหาเธอดีหรือเปล่าถึงอย่างไรก็รู้จักกันแล้ว อีกทั้งหลูเหม่ยจวนก็เป็นคนที่น่าสนใจมาก และยังเป็นมิตรสหายที่ดีต่อกันอีกด้วยฉินเฉาจึงพลิกนามบัตรของหลูเหม่ยจวน และกดเบอร์โทรศัพท์ของเธอหลังจากนั้นเพียงไม่นาน เสียงหวานใสก็ดังขึ้นมาผ่านสายโทรศัพท์“ฮัลโหล ฉันเป็นผู้จัดการของหลูเหม่ยจวนและเคซีย์ ถ้าหากมีสัญญาว่าจ้างในการแสดงภาพยนตร์ กรุณาติดต่อผ่านฉันก่อนนะคะ”“เอ่อ…..”ฉินเฉารู้สึกประหลาดใจเล็กน้อย หลูเหม่ยจวนไปเรียนลูกไม้แบบนี้มาจากไหน?“ตกลงว่าเธอคือเคซีย์หรือหลูเหม่ยจวนกันแน่?”ฉินเฉาเอ่ยถามขึ้นมา“ฉันเป็นผู้จัดการของเคซีย์ กรุณาบอกจุดประสงค์ของคุณด้วยค่ะแล้วฉันก็ยังเป็นผู้จัดการของหลูเหม่ยจวนเหมือนกัน ฉันยังมีเรื่องต่าง ๆที่ต้องทำอีกมาก”“อืม ถ้าอย่างนั้นฝากบอกเธอด้วย ว่าฉันคือฉินเฉา”“โอ้ ให้ตายเถอะ! ที่แท้ก็เป็นนายนี่เอง!”น˺าเสียงหวาน ๆ ในโทรศัพท์พลันเปลี่ยนไปทันที จากนั้นเสียงที่ติดทุ้มเล็กน้อยก็ดังลอดออกมาจากไมค์โครโฟน และล
