ำให้ฉินเฉาตัวสั่นและรู้สึกสดชื่นขึ้นมาทันทีอย่างควบคุมไม่ได้นี่คือเสียงหัวเราะของเด็กสาวทั้งสองคน ซึ่งก็น่าจะเป็นนานาน้อยและชางลั่ว เพื่อนสนิทของเธอ“ใครจะคุยล่ะ?”“เธอก็คุยไปสิ…..”“จะเป็นแบบนั้นได้ยังไง? พี่ฉินเฉาของเธอนะ ไม่ใช่พี่ฉินเฉาของฉันสักหน่อย”“เฮ้ เธอก็เรียกพี่ฉินเฉาว่าพี่ฉินเฉาไม่ใช่เหรอ?”“ฉันไม่สน ถ้าหากเธอไม่คุย ฉันก็จะไม่ช่วยเธอแล้วนะ”“ถ้าอย่างนั้นก็ช่างเถอะ เธอมันไว้ใจไม่ได้ ให้ฉันพูดเองดีกว่า”หลี่นาขยับเข้ามาใกล้โทรศัพท์มากขึ้น ก่อนที่จะกล่าวว่า “พี่ฉินเฉาหลี่นาเองนะคะ”“ฉันรู้แล้ว ฉันรู้แล้ว นานาน้อยของฉัน”ฉินเฉายิ้มออกมา “ถ้าหากฉันไม่ได้ยินเสียงของคนอื่น ฉันก็คงจะไม่ได้ยินเสียงของเธอด้วย จริงมั้ย?”“ฮิ ๆ พี่ฉินเฉา พี่มาหาพวกเราที่ถนนเทียนฝู่ ที่อยู่ข้างมหาวิทยาลัยของพวกเราหน่อยสิ”หลี่นากล่าวขึ้นมาในสายโทรศัพท์ “ฉันกับชางลั่วจะรอพี่อยู่บนถนนหมายเลข 76 นะ”“ทำไมเหรอ? เธอจะชวนฉันไปกินข้าว หรือไปซื้อของงั้นเหรอ?”ฉินเฉารู้ว่าถนนเทียนฝู่ที่อยู่ใกล้ ๆ กับมหาวิทยาลัยจิงโตวนั้นเป็นถนนที่มีชื่อเสียง ที่นั่นมีบรรยากาศคึกคัก อีกทั้งยังมีร้านค้าจำนวนมากมาย“พอพี่มาถึงก็จะรู้เอง…..”หลี่นากล่าวขึ้นมาอย่างน่ารักน่าชัง“ได้สิ เดี๋ยวฉันจะไปที่นั่น”เมื่อหลี่นาพูดออกมาเช่นนั้น ฉินเฉาจะปฏิเสธเธอได้ยังไง?“ถ้าอย่างนั้นแค่นี้ก่อนนะ แล้วฉันจะรีบไป”ฉินเฉาวางสายของหลี่นา ก่อนที่จะต่อสายถึงหลูเหม่ย
