อดได้แบ่งตัวออกเป็นสองส่วนโดยอัตโนมัติ และร่วงหล่นลงบนแหวนเงินทั้งสองวงแหวนสีเงินได้เปล่งแสงสีทองอร่ามออกมาทันทีและจากนั้นหลัวชิงหลินก็รู้สึกได้ถึงขุมพลังอันลึกลับราวกับว่าแหวนเงินได้กลายเป็นส่วนหนึ่งในร่างกายของเธอไปแล้ว…..อีกทั้งยังเป็นส่วนที่หนักที่สุดเสียด้วย“เอาล่ะ เรียบร้อยแล้ว”หลัวชิงหลินมีความสุขมาก เธอยื่นมือทั้งสองข้างออกไป และพยายามที่จะควบคุมให้แหวนเงินลอยมาหาเธอแต่แหวนเงินเหล่านั้นกลับสั่นสะเทือน และหยุดอยู่กับที่“ทำไมถึงกลายเป็นแบบนี้ล่ะ…..”เธอเบ้ปากด้วยความไม่พอใจ ท่าทีของเธอนั้นดูหงุดหงิดมาก“ยัยโง่”ฉินเฉายื่นมือข้างหนึ่งไปจับหน้าอกที่เต่งตึงของหลัวชิงหลิน“ตอนนี้พลังของเธอยังอ่อนแอมาก เธอจะต้องออกกำลังกายให้มากขึ้นและฝึกฝนวิชาที่ฉันได้สอนเธอไป ถ้าทำแบบนั้นไปเรื่อย ๆ อย่าว่าแต่แหวนเงินคู่นี้เลย แม้กระทั่งขบวนรถไฟเธอก็ยังยกไหวด้วยซ˺า”“เอ๋? จริงเหรอ?”หลัวชิงหลินดูเหมือนจะไม่เชื่อเขาเท่าไหร่“จริงสิ พูดอย่างกับว่าฉันชอบโกหกเธออย่างนั้นแหละ”ฉินเฉาตีบั้นท้ายของเธอ“ให้ตายเถอะ ฉันไม่อยากรู้แล้วก็ได้!”หลัวชิงหลินกล่าวด้วยความโกรธ พร้อมกับตวัดสายตามองค้อนใส่ฉินเฉาท่าทีมองค้อนของสาวสวยนั้นน่ามองเสมอ“จะอยากรู้อะไร? ถึงยังไงมันก็เป็นความสามารถของเธอในอนาคตอยู่แล้ว แค่เธอฝึกฝนให้มากก็พอ”ฉินเฉาเอ่ยแนะนำ“ก็ได้ ๆ ฉันเข้าใจแล้ว…..”หลัวชิงหลินทำท่าทีแง่งอนออกมา ถ้าหากลูกน้องของเธอรู้เข้
