“เอาล่ะ รับไปสิ”หลังจากที่หลัวชิงหลินอ่านเอกสารสัญญาเสร็จ เธอก็เซ็นชื่อลงไปแล้วส่งกลับไปให้เลขาฯ สาวที่กำลังกระวนกระวายใจจนยืนนิ่ง ๆ ไม่ได้หลังจากที่เลขาฯ สาวรับเอกสารฉบับนั้นมา เธอก็รีบวิ่งออกไปจากห้องทำงานทันที“ทำไมเธอถึงได้วิ่งหนีไปแบบนั้นล่ะ?”หลัวชิงหลินเอ่ยถามขึ้นมาด้วยความสงสัยฉินเฉาไม่ได้กล่าวอะไรออกมา หากแต่ชี้นิ้วไปบนโต๊ะเบา ๆและทันใดนั้นกระจกที่อยู่บนโต๊ะก็ลอยเข้ามาอยู่ตรงหน้าหลัวชิงหลินหลัวชิงหลินมองเข้าไปในกระจก และร้องอุทานออกมาทันทีพระเจ้า! ใบหน้าของเธอกำลังแดงก˹า อีกทั้งยังอ่อนระทวยราวกับจะมีน˺าหยดออกมาได้!โดยเฉพาะดวงตาของเธอที่ตอนนี้เต็มไปด้วยความปรารถนามันดูราวกับว่า เธอกำลังต้องการที่จะยั่วยวนใครสักคนกรี๊ดดดด แย่ชะมัด ทำไมเธอถึงได้ดูมีความปรารถนาอย่างเปี่ยมล้นขนาดนี้!ฉินเฉาวางยาใส่เธองั้นเหรอ?“ให้ตายเถอะ นายกำลังทำอะไรกับฉันกันแน่!”“ด้วยความสัตย์จริง ฉันก็แค่นวดหน้าผากให้เธอเท่านั้นเองนะ!”ฉินเฉาตะโกนออกมาเพื่อเรียกร้องความเป็นธรรมให้กับตัวเอง “นี่ไม่ใช่เพราะว่าร่างกายของเธออยู่ในสภาวะตึงเครียดมาตลอดหรอกเหรอ? ตอนนี้ฉันก็แค่ทำให้เธอได้ผ่อนคลายขึ้น ร่างกายของเธอก็เลยมีปฏิกิริยาตอบสนองแบบนั้นอย่างห้ามไม่ได้ยังไงล่ะ”“จริงเหรอ?”หลัวชิงหลินจ้องมองฉินเฉาด้วยใบหน้าที่แดงเถือกนั้น“แน่นอน”จากนั้นฉินเฉาก็แสดงความบริสุทธิ์ใจของตัวเอง“มีโอกาสน้อยมากที่ร่างกายของคนเราจะหลอกลวงตั
