ั่งอยู่บนเก้าอี้และมีกล้องตัวหนึ่งตั้งอยู่ด้านหน้าและในห้องนี้ก็ยังมีชายหนุ่มและหญิงสาวหน้าตาดีจำนวนมากที่กำลังรอคอยการออดิชั่นเชี่ย คนเหล่านี้ต้องการที่จะเจอหลัวชิงหลินหมดเลยงั้นเหรอ?“คนสุดท้ายแล้วสินะ?”ผู้กำกับชายคนนั้นถือม้วนกระดาษเอาไว้ในมือ และตบลงบนมืออีกข้างของตัวเอง “เร็ว ๆ เข้า! วันนี้มีคนเยอะมาก เสี่ยวอี๋ ปิดประตูสิพวกเราจะได้เริ่มกันเร็ว ๆ”“โอ้ ค่ะ คุณหยาง”ก่อนที่หญิงสาวผมสีเหลืองจะปิดประตู เธอได้โน้มตัวมาใกล้ประตูแล้วขยิบตาให้ฉินเฉา“สุดหล่อ สู้ ๆ นะ ฉันเชียร์คุณอยู่!”“เอ่อ?”ฉินเฉายังคงไม่ได้หันกลับไป เชียร์เชอร์อะไรกัน?“เฮ้ ยังมีคนเข้ามาเพิ่มด้วย ฉันนึกว่าจะมีแต่พวกเราเสียอีก”หญิงสาวตากลมโตคนหนึ่งหันมาจ้องมองฉินเฉา แล้วเอ่ยออกมา“ถ้าหากได้แสดงร่วมกับนายมันก็คงจะไม่เลว”“เอ่อ… คุณคือ…..”“ชื่อภาษาจีนของฉันมันไม่ค่อยเพราะสักเท่าไหร่ นายเรียกฉันว่าเคซีย์ก็แล้วกัน ฉันเรียนจบมาจากวิทยาลัยการแสดงแห่งชาติจีน แล้วนายเรียนจบมาจากวิทยาลัยการแสดงแห่งไหนมาเหรอ? นายหน้าตาดีแบบนี้ ถ้าหากมีชื่อเสียงขึ้นมาก็คงจะสามารถแจ้งเกิดได้ ว่าแต่ฉันรู้สึกคุ้นหน้าคุ้นตานายชะมัด นายเคยรับบทตัวประกอบจากละครเรื่องไหนมาหรือเปล่า?”“เอ่อ…..”เขาเคยเล่นละครมาจริง ๆ และยังรับบทบาทคนที่เจอแสงแล้วตายทันทีอีกต่างหากอย่างไรก็ตามมันเป็นเรื่องที่ผ่านมานานแล้ว และความร้อนแรงในอดีตก็ผ่านไปแล้วเช่นเดียวกันนักแสดงในประ
