ยเธอก็สร้างความเดือดร้อนให้เขาอยู่เสมอหลัวชิงหลินถอนหายใจออกมา เธอปล่อยให้ลูกน้องของเธอเถียงกันเอง ก่อนที่จะเดินออกไปรับโทรศัพท์ข้างนอก“ฮัลโหล…..”เมื่อได้ยินเสียงอันอ่อนล้าจากปลายสาย ฉินเฉาก็พลันรู้สึกปวดใจขึ้นมาเกิดเรื่องใหญ่แบบนี้ขึ้น หลัวชิงหลินจะต้องกำลังยุ่งและเหน็ดเหนื่อยมากแน่ ๆโอ้ เธอก็เหมือนกับซูเฟย เป็นผู้หญิงที่เข้มแข็งเหมือนกันฉินเฉาส่ายหน้า ก่อนที่จะเอ่ยถามออกไป “เธอไม่จำเป็นต้องพูดอะไรออกมาหรอก ฉันแค่อยากถามเธอว่าตอนนี้เธออยู่ที่ไหน? ฉันอยากไปหาเธอ”“ฉันอยู่ที่บริษัทในกรุงปักกิ่ง…..”หลัวชิงหลินรู้ดี ถ้าหากฉินเฉาตัดสินใจที่จะทำอะไรแล้ว เธอก็ไม่อาจที่จะหยุดเขาได้ดังนั้นเธอจึงบอกที่อยู่ของเธอออกไป“อืม เธอรอฉันอยู่ที่นั่นก่อนนะ อีกเดี๋ยวฉันจะไปหาเธอ”ฉินเฉาวางสายไปดื้อ ๆหลัวชิงหลินเป็นผู้หญิงของเขา แต่เขาไม่สามารถอยู่กับเธอได้ตลอดเวลาแต่ว่าการช่วยเธอหาทางแก้ปัญหาก็เป็นสิ่งหนึ่งที่เขาสามารถทำได้ฉินเฉาคิดอย่างหนักแน่น แต่ก่อนหน้านั้น เขาจะต้องไปขอลาหยุดกับซูเฟยเสียก่อนเขาเก็บโทรศัพท์มือถือ ก่อนที่จะเปิดประตูห้องทำงานและเดินไปหยุดอยู่ตรงหน้าซูเฟยซูเฟยยังคงจัดการกับเอกสารกองโตของเธออยู่หลังจากที่เธอซื้อที่ดินที่อยู่ติดกับโรงเรียนมาจากหลี่เฉียงแล้ว เธอก็ยังมีงานอีกมากมายที่ต้องทำเมื่อไหร่ก็ตามที่การยกระดับโรงเรียนเป็นไปอย่างราบรื่น ถึงตอนนั้นเธอก็จะมีเวลาพักผ่อน“ว่ายังไง? นายกำล
