ินเฉา วันตรุษจีนปีนี้ นายวางแผนจะทำอะไร?”ซูเฟยเงยหน้าขึ้นมาจากเอกสารกองโต แล้วเอ่ยถามฉินเฉาที่กำลังเปิดการ์ตูนที่เพิ่งอัปเดตล่าสุด“วันตรุษจีนอะไรนะ?”ฉินเฉากะพริบตา ทุก ๆ วันเขาเอาแต่เข้าอินเทอร์เน็ตเพื่อดูการ์ตูนและละคร จึงไม่ได้สนใจสิ่งอื่น ๆ หรือแม้กระทั่งเรื่องวันเวลา“ก็วันขึ้นปีใหม่ยังไงล่ะ นายไม่รู้เหรอว่าวันตรุษจีนในปีนี้มันเร็วกว่าแต่ก่อน อีกหนึ่งเดือนก็จะถึงวันตรุษจีนอีกครั้งแล้ว”ซูเฟยพูดต่อไปว่า “นายยังจำได้หรือเปล่า ว่าปีที่แล้วนายพาฉันกับซูจีกลับบ้านไปฉลองเทศกาลกันด้วย?”“จำได้สิ ฉันจะลืมมันไปได้ยังไง?”ฉินเฉาหัวเราะออกมาอย่างโง่งม “วันนั้นฉันทำให้แม่ของฉันมีความสุขมาก ที่จู่ ๆ ก็พาลูกสะใภ้สาวสวยตั้งมากมายเข้ามาเยี่ยม”“ไปไกล ๆ เลย ตอนนั้นฉันยังไม่ได้เป็นแฟนของนายสักหน่อย!”ซูเฟยกลอกตาใส่ฉินเฉา “ฝันไปเถอะ! ให้พี่สาวของลูกสะใภ้เข้าไปเยี่ยม ถ้าหากแม่ของนายรู้เข้า ท่านจะไม่โกรธจนหัวใจวายเลยหรือไง”“จะเป็นแบบนั้นได้ยังไง? แบบนั้นก็ไม่มีเวลามากพอให้เธอได้มีความสุขน่ะสิ”ฉินเฉากล่าว พร้อมกับยิ้มแย้มอย่างมีความสุข “เฮ้ บอสซู ปีนี้ก็กลับไปฉลองวันตรุษจีนด้วยกันสิ แล้วลองดูว่าปีนี้แม่ของฉันจะทำหน้ายังไง”“ฝันไปเถอะ แล้วถ้าหากว่าท่านเกิดตกใจขึ้นมาล่ะ?”ซูเฟยมองฉินเฉาด้วยสายตาเหยียดหยาม“ถ้าอย่างนั้นพวกเรามาเดิมพันกันเถอะ”ฉินเฉากะพริบตาใส่ซูเฟยการหยอกล้อเจ้านาย เป็นอีกหนึ่งความสุขที่ยิ่งใหญ่
