ฮัวเหนียงกล่าวด้วยใบหน้าซีดเซียวฉินเฉารู้สึกสับสนขึ้นมา พระสูตรหัวใจเพชรเป็นคัมภีร์ที่ใช้ในการรักษา มันจะทำร้ายฮัวเหนียงได้ยังไง?“คุณชายคงจะลืมไปแล้วว่าข้ามีร่างเป็นเผ่าพันธุ์อสูร พระสูตรหัวใจเพชรเป็นวิชาของพระพุทธศาสนา แน่นอนว่ามันคือวิชาแห่งการรักษาระดับสูงสุดของมนุษย์ แต่สำหรับพวกเราชาวอสูรแล้ว… มันอันตรายมาก…..”เมื่อฮัวเหนียงกล่าวออกมา ฉินเฉาก็ตระหนักถึงเรื่องนี้ได้ในทันทีพระเจ้า มันช่างวุ่นวายจริง ๆเขาเกือบจะทำผิดพลาดครั้งใหญ่ไปแล้วเมื่อเห็นสีหน้ารำคาญใจของฉินเฉา ฮัวเหนียงก็หัวเราะออกมา“คุณชายอย่าได้โทษตัวเองไปเลย เพียงแค่คุณชายเป็นห่วงข้า ข้าก็รู้สึกซาบซึ้งใจมากพอแล้ว ถึงอย่างไรข้าก็เป็นอสูร ข้ามีความสามารถในการฟื้นฟูตัวเองได้มากกว่าคนธรรมดาหลายพันเท่า ดังนั้นบาดแผลเล็กน้อยเพียงแค่นี้ คุณชายไม่จำเป็นที่จะต้องเป็นห่วงข้าหรอก อีกแค่ไม่กี่นาที บาดแผลของข้าก็หายสนิทแล้ว”“อืม… ถ้าหากว่าเธอไม่เป็นอะไรก็ดีแล้ว”ฉินเฉาถอนหายใจออกมาด้วยความโล่งอก “ตอนนี้เธอเป็นซุนเจ่อของฉัน และยิ่งกว่านั้นก็ยังเป็น…ผู้หญิงของฉันด้วย เพราะฉะนั้น ถ้าหากมีเรื่องที่มันอันตรายเกินไปก็อย่าเข้าไปยุ่งอีก ไม่ว่ายังไงเธอก็ยังมีฉันอยู่”ฮัวเหนียงหน้าแดงก˹าขึ้นมาทันทีคุณชายพูดอะไรที่ชัดเจนออกมาแบบนี้ได้ยังไง…..ถึงแม้ว่ามันจะน่าอาย แต่เธอก็รู้สึกอบอุ่นใจขึ้นมา…..ซูเฟยที่อยู่ข้าง ๆ ขมวดคิ้วด้วยความอิจฉาอย่างอดไม่ได้เ