ี้คลาคล˹าไปทั่วทั้งจัตุรัสในนิกายหลัวซา“ขยะพวกนี้จะมีประโยชน์อะไร…..”ฉินเฉายกเท้าขึ้น แล้วกระทืบเท้าซึ่งสวมใส่รองเท้าบูตหนังสีดำลงบนพื้น“จันทร์เต็มดวง!”แสงสีดำซึ่งมีจุดศูนย์กลางอยู่ที่ฝ่าเท้าของฉินเฉาส่องสว่างไปทั่วบริเวณ และในชั่วพริบตานั้น มันก็แพร่กระจายไปทั่วทั้งจัตุรัสแห่งนี้แสงสีดำอันแรงกล้าเหล่านี้เต็มไปด้วยปราณกระบี่ของฉินเฉาในไม่ช้า ทหารเมฆาที่อยู่รอบ ๆ ก็พลันแหลกสลาย แล้วกลายเป็นก้อนเมฆสีขาวที่ล่องลอยอย่างสงบไปทั่ว“ช่างเป็นพลังที่ยิ่งใหญ่จริง ๆ …..”หลี่เจิ้นผู้กำลังเหยียบอยู่บนเมฆที่ล่องลอยอยู่ในอากาศ กล่าวออกมาในที่สุด“ที่แท้ระดับพื้นฐานการฝึกตนของเจ้าก็เหนือกว่าครึ่งเซียนไปแล้ว”“แล้วใครบอกว่าไม่ใช่ล่ะ?”ฉินเฉาส่งยิ้มให้กับครึ่งเซียนแห่งเขาซูซานที่กำลังลอยอยู่บนท้องฟ้า “พวกแกบุกเข้ามายั่วโมโหฉัน พวกแกก็ต้องโทษตัวเองที่โง่เขลาจนเกินไป”“เจ้าเป็นเพียงครึ่งเซียนเท่านั้น ส่วนตัวข้าเป็นครึ่งเซียนมานานเมื่ออยู่บนเส้นทางนี้ ข้าจะต้องเอาชนะเจ้าได้แน่”หลี่เจิ้นยังคงมั่นใจในระดับพื้นฐานการฝึกตนของตัวเองนานแค่ไหนแล้วที่เขาได้กลายเป็นครึ่งเซียน?ระดับของครึ่งเซียนที่เขามีนั้นแข็งแกร่งกว่าเย่เทียนหมิงนับสิบเท่าครึ่งเซียนทุกคนไม่ได้อยู่ในระดับเดียวกันครึ่งเซียนที่แข็งแกร่งที่สุดเพียงคนเดียว สามารถล้มครึ่งเซียนได้นับสิบคนเขาไม่คิดที่จะโอ้อวดสิ่งใด ถึงแม้ว่าเขาจะไม่ใช่คนที่แข็งแกร่งที่สุดแ
