นั่นทำให้เกิดหลุมขนาดยักษ์ขึ้นบนพื้นซูเฟยที่อยู่อีกด้านยกมือขึ้นมาปิดปากด้วยความตกใจทรงพลังอะไรอย่างนี้!นี่คือการต่อสู้ระหว่างสัตว์ประหลาดชัด ๆ!นี่คือโลกผู้ฝึกตนงั้นเหรอ?ทางด้านหลี่เจิ้นที่กำลังมองเหตุการณ์อยู่อีกด้าน อดไม่ได้ที่จะรู้สึกเปลี่ยนไปเด็กหนุ่มคนนี้สามารถโจมตีเย่เทียนหมิงให้มีสภาพที่น่าขายหน้าได้ขนาดนี้เชียวเหรอ?แต่ถึงอย่างนั้น เย่เทียนหมิงก็ยังไม่ได้แสดงพลังออกมาอย่างเต็มที่“บัดซบ…..”ในขณะนั้นเอง เสียงของเย่เทียนหมิงก็ดังออกมาจากหลุมดังกล่าวพื้นดินพลันสั่นสะเทือนเล็กน้อย เย่เทียนหมิงเปลี่ยนร่างเป็นเงาดำแล้วพุ่งตัวออกไปทันทีบนร่างกายของเขาไม่มีบาดแผลใด ๆ หากแต่ฝุ่นที่เปรอะเปื้อนมันทำให้เขารู้สึกขายหน้าเป็นอย่างมาก“ข้าออมมือให้เจ้า แต่เจ้ากลับใช้ประโยชน์จากมันได้ถึงขนาดนี้ ไอ้หนู คราวนี้ข้าจะไม่ปล่อยเจ้าไปอีกแล้ว เมื่อครู่นี้ข้าใช้ความสามารถออกไปเพียงแค่หกส่วนเท่านั้น!”เย่เทียนหมิงตะโกนกร้าว ในขณะที่ปัดฝุ่นที่เปื้อนอยู่บนร่างกาย“ใครเขาอยากจะใช้ประโยชน์จากแกกัน?”ฉินเฉายิ้มออกมา “เชิญแกใช้พลังทั้งหมดที่มีออกมาได้เลย”“ไอ้หนู เจ้าชักจะเหิมเกริมมากเกินไปแล้ว ในเมื่อเป็นแบบนี้ก็อย่ามาหาว่าข้าไม่สุภาพต่อเจ้าก็แล้วกัน!”เมื่อกล่าวจบ จู่ ๆ เย่เทียนหมิงก็เอามือทั้งสองข้างสอดเข้าไปในแขนเสื้อฉินเฉาจ้องมองเขา เขาไม่รู้ว่าตาแก่เจ้าเล่ห์คนนี้กำลังจะทำอะไรและทันใดนั้นเขาก็ต้องยกเปลือกตาขึ
