่นใจทั้งหมดที่เขามีถูกทำลายลงไปจนหมดสิ้นแล้วร่างทั้งร่างแทบจะทรุดตัวลงไปได้ในชั่วพริบตาหลี่เจิ้นที่อยู่อีกด้านหนึ่งกำลังส่ายหน้าโจมตีไปเพียงเท่านั้น ครึ่งเซียนจากพันธมิตรชิงหงก็ย˹าแย่เสียแล้วช่างไร้ประโยชน์เสียจริงแต่หากจะกล่าวถึงสำนักที่รักษาคุณธรรมเอาไว้อย่างแท้จริง ก็จะต้องกล่าวถึงเขาซูซานของพวกเรา“เจ้าหนู ข้ายอมรับว่าเจ้ารวดเร็วมาก”เขาถือกระบี่เอาไว้ในอ้อมแขน แล้วมองฉินเฉาที่ยืนอยู่ด้านตรงข้าม “แต่น่าเสียดาย เมื่ออยู่ต่อหน้าคุณธรรมแห่งเขาซูซาน ความเร็วทั้งหมดมันก็ไร้ความหมาย ไม่ว่าเจ้าจะรวดเร็วขนาดไหน แต่เจ้าก็ไม่อาจรอดพ้นจากกระบี่ของข้าไปได้…..”สิ้นเสียง เขาก็หันไปจ้องมองเย่เทียนหมิงที่กำลังตกอยู่ในความมึนงง“สหายเย่ เจ้าไปพักผ่อนก่อนเถอะ ตรงนี้ข้าจะจัดการแทนเจ้าเอง”เมื่อพูดจบ กระบี่เล่มยาวในมือก็พลันส่งเสียงคล้ายมังกรคำรามออกมา เขาชักกระบี่ออกมาจากฝักทันทีทันทีที่เห็นกระบี่ที่ส่องแสงเจิดจ้าเล่มนั้น ฉินเฉาก็ส่ายหัวอย่างอดไม่ได้“ฉันรู้จักกระบวนวิชาของเขาซูซานของพวกแกหมดแล้ว”“เพลงกระบี่ติงจุนในระดับที่ข้าได้ฝึกฝนมา ไม่ใช่เพลงกระบี่ที่แข็งทื่อแบบนั้นอีกต่อไปแล้ว”หลี่เจิ้นกล่าวพร้อมรอยยิ้ม “กระบี่ของข้าคือท่วงทำนองทางศิลปะยังไงล่ะ…..”เขากล่าวออกมา ก่อนที่จะชี้นิ้วไปยังกระบี่ที่อยู่บนอากาศ ในชั่วพริบตานั้นมันได้กลายเป็นเงาและพุ่งเข้าจู่โจมฉินเฉาทันทีร่างของฉินเฉาได้กลายเป็นภาพลวงตา
