กลับไปทำธุระที่นิกาย”“พาฉันไปด้วยคนสิ”ซูเฟยกล่าวขึ้นมาทันที“หา?”ฉินเฉาอึ้ง ผู้หญิงคนนี้เสียสติไปแล้วเหรอ? คนธรรมดาจะเข้าไปทำอะไรในโลกของผู้ฝึกตนกัน?“ไม่ได้ ที่นั่นมันอันตรายเกินไป ถ้าหากเกิดอะไรขึ้นกับเธอจะทำยังไง?”ฉินเฉากล่าวปฏิเสธออกไป“ฉันขอร้องล่ะ นายเป็นแฟนของฉันไม่ใช่เหรอ?”ซูเฟยเอ่ยถามขึ้นมาด้วยสายตาที่เปล่งประกาย“เธอยังชอบเรียกฉันว่าตาแก่อยู่เลย”ฉินเฉาแสดงความขุ่นเคืองออกมาจากก้นบึ้งของหัวใจ“นายไม่ชอบเหรอ?”ซูเฟยกระพริบตา“ถ้านายไม่ชอบ ฉันจะได้ไม่เรียกนายแบบนั้น…..”“จริงเหรอ?”ฉินเฉารู้สึกตื่นเต้นขึ้นมาทันที ถ้าหากว่าเธอเรียกเขาว่าสามีแทนก็คงจะดี“อืม ฉันจะเรียกนายด้วยคำที่ดูสนิทสนมมากกว่านั้น…..”“คำไหน คำไหน?”“สะ…..”“สะอะไร?”ฉินเฉายิ่งรู้สึกตื่นเต้นมากขึ้นกว่าเดิม ในที่สุดเขาก็สามารถเอาชนะใจซูเฟยได้ และเธอก็กำลังจะเรียกเขาว่าสามีแล้ว!“สหาย!”คำพูดแค่สองคำของซูเฟยทำให้ฉินเฉาทรุดตัวลงทันทีเหอะ ดูสนิทสนมกันมากขึ้นจริง ๆ ด้วยแต่ย่ามันเถอะ นี่มันจะสนิทจนสนิทไปมากกว่านี้ไม่ได้แล้ว!แบบนี้มันไม่ถูกต้อง!“ไม่เอาแบบนั้นสิ”“นายไม่ชอบมันสินะ นายคงจะชอบคำว่าตาแก่มากกว่าล่ะสิ”ซูเฟยยักไหล่ แล้วแสดงท่าทีจนปัญญาออกมา“……”ฉินเฉาตระหนักได้ในทันทีว่าถ้าเป็นเรื่องฝีปาก เขาสู้ซูเฟยไม่ได้เลยเธอจะน่ากลัวเกินไปแล้ว“เอาล่ะ กลับมาเข้าเรื่องกันได้แล้ว นายบอกว่านายเป็นแฟนของฉันไม่ใช่เหรอ?”“แน่นอนอยู่แล้ว พวกเร
